dinsdag 27 januari 2009

Triest bericht

Afgelopen zaterdag hebben wij het trieste bericht ontvangen dat tante An is overleden. Ze was ons zeer dierbaar en we zijn blij dat we haar zo vaak hebben kunnen ontmoeten de laatste paar jaren. Afgelopen jaar was ze met haar zoon Ron, dochter Margreth en schoonzoon Jon in april in Nederland. Het jaar ervoor met Theresa en haar zoons.

We hebben een heerlijke tijd met haar gehad, iedere keer dat ze in Nederland. Helaas mocht het niet meer zo zijn om haar komende april weer te zien. Maar wat we van haar kinderen hebben begrepen is dat ze er vrede mee had en ze is nu bij haar man. Dat moet de naasten ook veel troost geven. Ze kunnen haar herinneren als een geweldige vrouw, die zeer geliefd was.

Helaas is het voor ons niet mogelijk om naar de begrafenis te gaan, maar we zijn in gedachten er zeker bij.  Deze familiereunie zal dan zeker voor ons een in memorial voor tante An zijn.

vrijdag 23 januari 2009

Dag 15, 11 mei - naar huis

Tja nog even een update over gisteren..... Patrick was het eigenlijk een beetje zat al dat rijden en wilde in het hotel eten. Maar ja zei Tessa; het is moederdag en mamma mag kiezen waar we gaan eten!!!!

Dus omdat de dichtstbijzijnde Outback maar zo'n 12 minuten rijden was (viel dus best mee) toch daar maar naar toe gegaan. Ons afscheidsmaal. Het was afgeladen, maar niet zozeer het restaurant alswel de parkeerplaats. Er waren meer restaurants en echt alles stond vol. We hebben zeker een kwartier rondjes gereden voordat we een plekje vonden.

Nou dat beloofd wat in de outback dachten we nog. We kregen de welbekende bieper mee en het zou zo'n 35 minuten duren. Ach dat viel te overzien en met een lekkere Margarita aan de bar houden we dat wel vol. Maar binnen een kwartier ging dat ding al trillen en knipperen en waren we aan de beurt.

Uiteraard weer begonnen met de blooming Onion. Zalig gewoon weer. Tessa ging voor de SpareRibs, Daan de Cheeseburger en Patrick en Mariëlle voor de Sirloin en de Victorian filet. Perfecte afsluiting van de vakantie.

Toen terug naar het hotel, waar we helaas niet konden genieten van het uitzicht over de baai, we keken uit over een saai dak en de zijkant van het hotel. Maar goed, je mag ook niet alles verwachten via Hotwire, zullen we maar zeggen. Ik was wel blij dat we een stuk minder betaalde als de normale prijs (50% geloof ik) anders had ik me toch zeker gen...... gevoeld!!!!!!!

Van alle hotels vonden we deze eigenlijk het meest tegenvallen, misschien wel omdat we het zat zijn en de vlucht terug maar zo snel mogelijk achter de rug willen hebben.

Tuurlijk slecht geslapen, want onze vlucht terug was om 8.00 am vanuit SFO. Dat betekende om 5.00 am opstaan. Ik had mijn wekker gezet op mijn telefoon maar niet aangedacht dat in Nederland ze mij nog wel eens zouden kunnen bellen. Dus om 2 uur s nachts zit ik stijf rechtop in bed van schrik.... de telefoon gaat af. Oh nee niet het alarm maar we hebben een beller.....

Tja die moet morgen maar nog eens terugbellen. Dan heeft ie waarschijnlijk meer succes.

Naar het vliegveld terug was in een vloek en een zucht gereden. Auto afgeleverd bij Alamo. Netjes een bonnetje met allemaal nullen (betekent dat je niets hoeft bij te betalen, altijd controleren anders ben je de pisang!!)

Met de shuttle naar de incheck. Nog even ontbeten op het vliegveld in het altijd heerlijke Yankees buffet (oid).  De omeletten en de gebakken spek vond Patrick en Tessa nog wel lekker, Daan en Mariëlle kwamen die de neusgaten uit. Dus die bestelden French toast met vers fruit....  Nou nou dat was smullen.......  French toast was dus hele dikke sneeen soort brood, gebakken en met poedersuiker bestrooid, laten we zo zeggen. Ik denk dat schoenzolen beter smaken. Dan maar het vers fruit van het seizoen. Dat waren aardbeien.........goh lekker zou je zeggen. Klopt ook alleen de aardbeien zaten in een bakje zo groot als een eierdopje....  Nu is alles in Amerika zo groot!!!!!!

Behalve dit bakje met fruit.  De honger was inmiddels al behoorlijk vergaan toen we gingen boarden.

De eerst vlucht naar Washington DC verliep voorspoedig en zelfs 40 minuten vroeger dan gepland zijn we geland. We vlogen met een 777, die helemaal vernieuwd was van binnen. Ook de gewone economy stoelen waren zo ruim opgezet, dat het net leek op je economy plus had. Een perfecte vlucht dus.

Om Washington nog even "heerlijk" gedineerd bij Wendy's. Een ordinaire hamburgertent , maar goed je weet wat je krijgt en Daan en Mariëlle hadden behoorlijk wat trek gekregen na die delicious French toast.

Ook de 2e vlucht verliep volledig volgens plan en kwam ook 30 minuten eerder aan dan de bedoeling was. Helemaal goed dus, alleen jammer dat er een paar kleine (nog geen jaar) in het vliegtuig zaten die werkelijk waar bijna de hele vlucht hebben zitten gillen. En dan bedoel ik gillen.......  We waren blij dat we er een paar rijen vandaan zaten. Want zelfs met oordopjes in was het heftig.

Ik snap best dat iedereen het recht heeft om te vliegen, maar een klein beetje rekening houden met je medepassagier zou ook fijn zijn.

Opa Bos kwam ons ophalen en rond 8 uur waren we thuis en had Oma voor een paar heerlijke broodjes gezorgd. Zo wij kunnen er weer even tegen.

De kids besloten toch om vandaag maar alweer naar school te gaan. Het is toch het beste om gelijk in het ritme te komen.

Helaas de vakantie is voorbij..................................  maar de foto's en de herinneringen blijven!!!

Ons reisverslag van dag tot dag

Klik op de dag en je krijgt het verslag van die dag te lezen.

27 april Amsterdam - Las Vegas

28 april Las Vegas

29 april Las Vegas

30 april Las Vegas

1 mei Las Vegas - Grand Canyon

2 mei Grand Canyon - Page, Lake Powell

3 mei Page, Lake Powell

4 mei Page - Bryce Canyon

5 mei Bryce Canyon - Zion

6 mei Zion - Death Valley

7 mei Death Valley - Escalon, Theresa and Paul

8 mei Escalon

9 mei Escalon

10 mei Escalon - San Francisco

11 mei San Francisco - Amsterdam

Dag 14, 10 mei - van Escalon naar San Francisco


San Francisco, CA Weather Forecast

 

Helaas onze laatste dag in USA. We moeten weer naar huis toe. Het luxeleventje is weer voorbij en er moet toch ook weer eens gewerkt worden.

Maar gelukkig is er nog een laatste dag waarin we een beetje kunnen bijkomen van de reunie. Paul en Theresa hadden een brunch bij de broer van Paul en werden rond half 12 verwacht.

Dus ons plan was zo rond 11 uur te vertrekken en richting SF te gaan om daar nog iets te bekijken. Ons afscheids breakfast mocht natuurlijk niet ontbreken, speciaal voor ons werd weer bacon gebakken, en speciaal voor de zondag hashbrowns en natuurlijk de poffertjes........

DSC01896

 

 

Uitgebreid afscheid genomen van iedereen. En wellicht zien we elkaar binnen een half jaar wel weer terug!!!  Donovan en Rachel gaan trouwen in Mexico en we willen zeker proberen om daar bij te zijn. Gelijk een vakantie daaraan vastplakken is nooit verkeerd toch??

Voor de zekerheid nog even van iedereen nog wat foto's genomen en op naar San Francisco!!

DSC01903

 

DSC01908

 

Omdat we de Golden Gate Bridge vier jaar geleden wel hadden gezien, maar niet overheen gereden. Besloten we via het noorden Over de Golden Gate Bridge de stad  in te komen. Daar waren ook geweldige viewpoints met de brug en op de achtergrond de stad.

 

DSC01937

 

Na heerlijk te hebben genoten van het perfecte uitzicht (alleen een beetje koud, veel wind en zo'n 14 graden, jassen snel even uitgedaan voor de foto)

zijn we doorgereden naar Alamo Square voor de geweldige uitzicht bij de seven sisters met weer een ander uitzicht over de stad.

DSC01957

Nog even naar Ghiradelli Square gereden, de auto geparkeerd en richting Fishermans Wharf gelopen. Alleen het was moederdag en in plaats dat iedereen lekker thuis blijft. Nee hoor het leek wel of half Amerika had besloten om vandaag naar SF te gaan.

Dan maar richting het Westin Airport Hotel. Ook de stad uit was wel een probleem, iedereen had ook weer besloten om rond half 5 de stad weer uit te gaan. Dus de files waren gigantisch. Ben blij dat we hier niet iedere dag in staan. Het is wel een heel groot contrast met de rust die we hebben ervaren in Arizona en Utah. Ondanks dat het toch lekker druk was in de Nationale Parken.

In eerst instantie waren we van plan om naar een Outback te gaan om te eten. Maar dit zal wel afgeladen zijn met moederdag. Dus dat laten we maar voor wat het is, hoe jammer ook want je kunt er zalig eten. Ik ga stemmen voor een Outback in Nederland!!!

Dus het eten wordt in het hotel en dan op tijd naar bed want op 8.00 am gaat ons vliegtuig richting Washington.

Morgen het laatste liveverslag (hopelijk nog een vanaf het vliegveld)

Dag 13, 9 mei - Familiereunie in Lodi


Lodi, CA Weather Forecast

 

 

De Familiereunie

De reden waarom we eigenlijk naar WestUSA zijn gegaan.  Sinds 2003 is er iedere 2 jaar een familiereunie geweest. De eerste keer was bij ons, op de boerderij Mariahoeve, waar het allemaal is begonnen met Cor en Gre van Steijn.

Van hun 13 kinderen zijn er in de jaren 50, drie naar California verhuisd en zijn daar hun gezin begonnen.  Een keer in de twee jaar is het in Nederland, na 2 jaar is het weer in Californa. In 2005 zijn we ook geweest, dus ook deze wilde we zeker niet missen.

Deze keer was het bij Oom Piet en tante Lydia in Lodi. Helaas de enige 2 oom en tante die nu nog leven. Maar ze vonden het geweldig om te organiseren, tenminste hun dochters hebben het leeuwendeel voor hun rekening genomen.

Om 2 uur zou het beginnen. Maar eerst zijn we even nog op bezoek geweest bij Jack, Jenny en Nathan. Jack en Nathan (toen 13, nu 19) hebben 3 weken bij ons gelogeerd voor de eerste familiereunie. Dus er is nog steeds een sterke band tussen ons.

Jack heeft sinds 4 jaar (toen hebben we een aantal dagen bij hem gelogeerd) een hoop gedaan aan zijn huis. De achtertuin is een plaatje, met een hottub, een echte Amerikaanse BBQ. En dan bedoel ik zo'n megading!!!

Ook een soort tuinhuis heeft ie gebouwd, met een slaapkamer voor logees. Echt helemaal geweldig!!

Jack en Jenny hadden voor koffie en allerlei lekkere dingen gezorgd en hebben ons behoorlijk in de watten gelegd. We gaan er wel aan wennen hoor!!!

Want vanochtend hadden Paul en Theresa opniew voor een heerlijk ontbijt gezorgd.  Daan heeft voordat we gingen, zo rond 11 uur, ook weer anderhalf uur op de fourwheele gereden tussen de almondtrees. En hij probeerde zijn vader te overtuigen om ook zo'n ding te kopen. Tja helaas ziet die het nog niet zo zitten.

Om half 2 zijn we achter Jack aangereden vanuit Elk Grove richting Lodi. Daar druppelde het inmiddels al aardig binnen. Hoewel "binnen"???  Het was een grote picknick (wel met tafels en stoelen) in de grote tuin van Pete Vansteyn (dit is de Amerikaanse Versie).

Je kijkt ook je eigen ogen uit, want al die familieleden. We hebben ze in alle soorten en maten. Vooral de tatoos zijn zeer populair bij een aantal familieleden. Zelfs eentje had zich kaalgeschoren en had op zn achterhoofd, WARMERDAM laten tatoeren. Ok het mag je achternaam zijn, die je toch nog verandert, maar omdat op je achterhoofd te tatoeren???

Ook liepen er een aantal in een galajurk (???????) altijd handig tijdens een picknick in het gras. Deze nichtjes hadden duidelijk een abbonnement bij een plastisch chirurg.  Gelukkig liepen er ook nog wat "normale" familieleden rond.

Iedereen van de familie had iets meegenomen voor het eten (behalve de Nederlanders dan). Naast ons waren er nog een aantal Nederlanders aanwezig. Een nicht met haar man en 2 kinderen. Een neef (onze overbuurman tevens) met zijn vrouw en drie kids. En nog 3 neven (broers van onze overbuurman).

We hebben weer geprobeerd met iedereen weer een beetje bij te praten. Dat lukt natuurlijk niet helemaal, maar we zijn een aardig eind gekomen.

Foto's heb ik vandaag niet gemaakt, want er liepen al een aantal mensen die iedereen op de foto zetten en ook de gezamenlijke familiefoto op de porche bij oom Piet krijgen we toegestuurd (op CD schijnen er zo'n 250 te zijn:))

Rond kwart voor negen zijn we weer richting huis gegaan. Tenminste naar Escalon, zo'n half uurtje rijden. Daar waren Paul, Theresa, en hun zonen met schoondochters nog, dus nog even nagepraat over de reunie. Rond 11 uur vielen we bijna om van de slaap.

Morgen onze laatste dag......

Dag 12, 8 mei - Escalon


Escalon, CA Weather Forecast

 

Ja ik weet ik loop voor het eerst achter met mijn verslag. Maar de dagen zijn hier zo gevuld, ik heb niet eens tijd om een verslag te schrijven:). Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat zijn we onder de pannen. Dat was 4 jaar geleden ook zo, en dat is niets veranderd. Behalve dan dat we toen langs de ooms en tantes gingen. Nu gaan we naar de neven en nichten.  Dus ik kreeg al klachten dat ik moest zorgen voor een update ;). Bij deze dus.

Vandaag blijven we Theresa en Paul. Ze hadden ons voorgesteld om vandaag met hun boot het meer op te gaan en lekker te varen. Het weer was heerlijk, wel wat wind. Maar ja wij zijn Hollanders en wij zijn wel wat wind gewend.  Eerst maar even ontbijten. Theresa verwend ons tot op ons bot:).

De kinderen krijgen eigengemaakte poffertjes (recept van tante An, haar moeder) met aardbeien. Wij worden spoiled met bacon en roerei. Een lekkere cake en de rest van de poffertjes. Ik heb de kids al gewaarschuwd dat ze hier niet aan moeten wennen, want na maandag is het gewoon weer normaal bij ons.

DSC01813

 

Theresa had trouwens in onze kamer een hele mand vol met  spelletjes voor de kinderen en verschillende soorten amandelen gemaakt. Zo lief.......  de hele dag door worden we in de watten gelegd.......

De boot werd voor eerst uit de garage gehaald dit jaar. Het seizoen is ook net hier pas begonnen, dus alles moest even gechecked worden. En zo rond 2 uur (het is ongeveer een drie kwartier rijden vanaf hun huis) kwamen we aan bij het meer.

Een leuk meer waar ook allerlei huizen aan staan met een aanlegsteiger die je kan huren voor de zomer.  Ze zagen er prima uit. Sommigen waren zelfs te koop, maar ja 1 of 2 miljoen daar kijken ze hier niet vanop. Het zijn wel dollars, dus voor ons Nederlanders iets goedkoper, maar net even boven ons budget.

Daan heeft de kneeboard geprobeerd, maar dat viel nog niet mee. Het ging hem goed af voor een eerste keer. Maar het kostte hem behoorlijk veel kracht. Dus na 4 pogingen wilde hij toch liever even op adem komen. Inmiddels waren we bij een haventje aangekomen en daar konden ze de band opblazen die achter de boot zit met een touw. Daar zit je in en dan maar varen!!!! Alhoewel varen??  Het is meer racen, want het is het leukste als je hard gaat.

Tessa wilde als eerste en vond het fantastisch.......  Gelukkig waren we de enige bijna op dat meer behalve een vissersbootje en een paar verloren jetskiers. Dat is hier toch een wel een stuk beter geregeld dat bij ons op de Kagerplassen hoor!!

Hier kun je tenminste fullspeed. Bij ons vaar je achter elkaar in de file, en als je dan iets harder kan, dan mag het niet. Of de andere boten gaan tuuteren (het heeft een andere naam, maar ik heb geen idee...)

Toen wilde Daan weer en die daagde Paul uit door te zeggen dat hij er niet uit zou vallen.... Ja das natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd en hij heeft aardig zijn best moeten doen, maar uiteindelijk kreeg hij het voor elkaar. Daan vloog letterlijk uit de band.

Ja en ook Patrick kon niet achterblijven natuurlijk...  (Mariëlle wel, want ja er moet natuurlijk iemand foto's maken!?!!?). En ditmaal wilde Theresa wel even aan het stuur,  gooit gelijk het stuur om en geeft volgas. Binnen notime vlooog Patrick met een klap uit de band. Daan en Tessa lagen dubbel van het lachen!!!

DSC01821    DSC01830

 

 

DSC01869    DSC01843

 

DSC01853 

 

Zo zijn we nog even doorgegaan en om 6 uur zaten we terug in de auto op weg naar huis. Eigenlijk zouden we ook nog even langs Mary en Jim gaan. Die wonen in Oakdale, op de weg terug naar Escalon. Maar de tijd ontbrak..... Maar goed die zien we morgen sowieso op de familiereunie.

Snel even opgeknapt en we gingen op weg naar het favoriete restaurant van The Adrians. Een mexicaans restaurant met heerlijke margarita's.... Jummy die gaan er wel in, we hoefde niet te rijden. Dus dat was mooimeegenomen. Tessa vind mexicaans eten heerlijk, tenminste op de manier waarop ik de tortilla's maak. Lekker met tomaat, sla guacamole en andere dingen erin. Hier krijg je een tortilla met alleen vlees en wat bruine bonen (dat zeggen ze maar het lijkt net kots:)).

De kindertortilla die we de vorige keer bestelde voor Tes was alleen gevuld met bonen en drie keer raden wat ze nu niet lekker vind?????  Dus deze keer gevraagd of ze er voor haar vanalles in of bij wilde doen. En zo kwam het toch nog goed.

Daan daarentegen is niet zo voor dat Mexicaanse eten, dus bij het zien van de kaart werd hij helemaal blij van de kip met french fries....

 

DSC01875    DSC01877

 

 

 

Na het eten hebben Daan en Tessa geleerd aan Theresa hoe ze SkipBo moest spelen. Een geweldig leuk spel wat Daan en Tessa juist van haar moeder hebben geleerd, iedere keer als ze in Nederland was. Vaak logeerde ze bij de opa en oma van Daan en Tessa (haar schoonzus en zwager) en onze kids gingen dan iedere dag even gezellig bij haar langs.

Tja hoewel ze 88 is geworden, wordt ze wel door iedereen vreselijk gemist. Ze stond zo positief in het leven en was voor iedereen even aardig. Van haar levensvisie kan iedereen een heel hoop leren..

Maar goed Theresa is inmiddels bijna een pro...!!?!?!? in SkipBo, dankzij Daan en Tessa. De kids vinden haar fantastisch, vooral als ze probeert Nederlands te praten. Dat gaat met zo'n leuk accent, Tessa vind het geweldig als ze zo praat. 2 jaar geleden toen ze bij ons was, kon Tess nog totaal geen Engels en het Nederlands van Theresa verstond ze ook gewoon niet. Maar ze wilde niet onbeleefd doen, dus als Theresa iets zei, bleef Tess altijd heel vriendelijk lachen en zei dan maar niets. Want ja ze verstond er toch niets van.

Inmiddels waren we weer thuisgekomen en hebben nog wat gedronken en gezellig gepraat en toen de klok op 1 uur stond, besloten we dat het tijd werd om te gaan slapen.

Morgen wordt het ook weer een drukke dag!!!

Dag 11, 7 mei - naar Escalon


Escalon, CA Weather Forecast

 

Vanochtend vroeg werden we wakker in Death Valley. Een heel bijzondere ervaring, maar ik moet zeggen ik ben blij dat we hier niet hoogzomer zitten. We kwamen gisteren aan en om 18.00 uur was het nog steeds 41 graden Celcius. Vanochtend om 7 uur was het zeker al rond de 27 a 28 graden. We hadden zowaar ook nog internet daar. Wat ik niet verwachtte, het was geen superverbinding maar toch....

We hebben even  met opa en oma Bos weer kunnen skypen. Oma is gelukkig weer uit het ziekenhuis en volgens ons (maar het beeld was een beetje onduidelijk zag ze er goed uit!!) Ook opa en oma van Steijn proberen we steeds te bereiken via de skype, maar ja die zijn steeds onderweg, de hort op....  Maar van deze kant, zoals jullie zien gaat het goed met ons en we hebben het prima naar ons zin!!

Omdat er in Stovepipe Village (ach das wel een heel GROOT woord voor één hotel en een benzinestation) toch niet veel te doen was, en we een lange reis voor de boeg hadden. Besloten we gelijk te vertrekken en zo zaten we in half 9 in de auto, op weg naar Escalon.

DSC01778    DSC01772

 

DSC01773    DSC01774

Helaas was zowel de Sonorapass als de Tiogapass nog gesloten, dus via Yosemite en eigenlijk ook een veel mooiere route, zat er dus niet in voor ons. We moesten onderlangs, via Bakersfield.

Dan maar 8 uur kaal asfalt. En dat hebben we gekregen hoor!!  We hadden nog niet ontbeten en besloten dat onderweg te doen!!!  Tja en dan denk je toch een beetje in Hollandse termen. Als je om half 9 weggaat, verwacht je binnen een uur a anderhalf uur toch wel iets te zien.

Ja, wij zagen dus de eerste drie uur helemaal niets, behalve woestijn en bergen en wat lage beplanting. De dorpjes die langs de route lagen, waren of letterlijk 3 huizen. Of het waren spookstadjes geworden, compleet verlaten met wel alle puinhoop in de tuin.

DSC01791     DSC01796

Pas rond half 12 kwamen we weer in de bewoonde wereld en ja hoor........ Een Denny's. Dat kwam goed uit, want we kregen toch langzamerhand wel een beetje trek. Voor het eerst van deze vakantie, was het "honger" gevoel weer wat aanwezig.

Na voor de ouders een Ultimate Omelet met Orangje Juice en  koffie (met steeds maar weer een refill, nu is dat voor het caffeinegehalte niet echt een probleem, want zelfs met 10 koppen koffie hier red je het niet voor een sterke bak in Holland)

Daan en Tessa namen de Grand Slam junior. Dit klinkt spannender dan het is. Gewoon (nou ja voor Nederlandse begrippen natuurlijk niet gewoon) 3 pancakes met siroop, een worstje en een plakje bacon en speciaal door Daan en Tessa aangevraagd een gekookt ei. Zij zijn niet zo van de roerei, maar een gekookt ei kan ook. Dus dat ging er goed in.

Na ook bij de auto het hongergevoel te hebben laten verdwijnen konden weer onze lange reis vervolgen. Dit waren een aantal lange uren op de highway 99. Een saaie, slecht onderhouden weg. Dat waren we niet gewend in Amerika.  Zelfs in Death Valley hadden we echt perfecte wegen, het leek net of ze gisteren het asfalt hadden neergelegd. Zo goed zag het er uit.

Hoe anders dus op de 99. Het was ook een stuk drukker met vooral veel vrachtverkeer. Dit betekende dat we 4 uur zeker onze cruiscontrol niet konden gebruiken. Geen prettige weg voor een relaxte vakantiedag dus!!!

Om half 5 kwamen we aan op de Dahlin Road, bij Paul en Theresa. Donovan, hun zoon die naast hun woont, zag ons aankomen rijden, en kwam ook gelijk aan. Hij was natuurlijk 2 jaar geleden ook in Nederland, dus er was genoeg om over bij te kletsen.

Rachel, zijn vriendin, moest werken, maar kwam daarna ook nog langs. Het eten was heerlijk, lekker een groot stuk vlees wat op de BBQ werd gegaard met aardappeltjes uit de oven en groene asperges.

Daan had de dag van zijn leven, want ze hadden een Quad waarmee hij tussen de amandelbomen mocht scheuren. En dat heeft ie volop gedaan!!  Wel anderhalf uur lang het pad heen en weer. Tessa vond het ook wel leuk, maar na een paar keer bij Daan achterop te hebben gezeten, was ze het wel weer zat en ging lekker TV kijken.

DSC01810    DSC01812

Filmpje van Daan op de Quad door Tessa:

De TV die ze hier hebben, is trouwens weer wandvullend. Wel handig als je iets ouder wordt en je kunt de ondertiteling niet meer goed lezen.... Dat is met deze TV geen probleem.

Morgen schijnt het weer hier ook weer super te worden, zo'n 28 graden. En dan gaan we varen met hun speedboot op een meer, hier zo'n 45 minuten vandaan. Dat is ook niet tegen dovenmansoren gezegd voor Daan en Tessa natuurlijk.

Dus zoals jullie zien, vermaken we ook hier weer prima. Het zal wel afkicken worden na zo'n vakantie. Maar hij is nog niet afgelopen, dus we genieten nog even met volle teugen.

PS. Foto's van het huis en de TV (natuurlijk) heb ik nog niet gemaakt, maar dit volgen nog.