Dag 5, 1 mei - Grand Canyon

Grand Canyon, AZ Weather Forecast

 

Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Helaas moesten we afscheid nemen van deze stad.  Maar de vooruitzichten zijn ook niet verkeerd. Voor ons doen waren we redelijk op tijd op gang. Om kwart voor negen zaten we in de auto richting Grand Canyon. Als ik al die verslagen van anderen lees dan zijn die altijd voor dag en dauw op, maar op een of andere manier hebben we niet zoveel last van de jetlag 's ochtends.

Maar eerst zijn we naar een Walmart die op de route lag geweest om een koelbox met toebehoren (eten en drinken) te kopen. Daan hoopte stiekum nog dat de afdeling geweren er ook zou zijn, helaas pindakaas die hadden ze er niet. Gelukkig hebben we wel de auto omgeruild een paar dagen geleden voor een wat groter exemplaar want anders hadden onze boodschappen er zeker niet meer ingepast. Voor de komende paar dagen hebben we lekker eten en drinken bij ons en hoeven we niet steeds wat te bestellen. Morgenochtend eten we dan ook broodjes op de kamer. Niet zo zeer omdat we van die zuinige Hollanders zijn, maar meer omdat als we iedere dag zo'n Amerikaans ontbijt wegwerken, we er net zo uitgaan zien als de gemiddelde Amerikaan. En dan krijgen we ruzie met Sonja!

Vandaag dus nog maar een keer een uitgebreid ontbijt Denny's een lekker gevulde omelet en pancakes. Altijd lekker!!!

Rond 11 uur reden we weg. Op weg naar de GRAND CANYON. Een TomTom is hier niet echt nodig....  Je gaat eerst 71 miles rechtdoor (en dan meen ik rechtdoor!!) dan sla je een keertje rechtsaf, vervolg je je weg weer rechtdoor.

 

Halverwege deze weg vind je het plaatsje Seligman wat bekend staat om zijn Route 66 attracties. Wij hadden weer mazzel want er is dit weekend een speciaal event georganiseerd voor aparte auto's. We hebben onze ogen uitgekeken.  Speciaal voor  jullie Tom en Paul een aantal foto's....

     

 

We waren echter nog lang niet op de eindbestemming en moesten weer door!!  Bij Williams nog even getankt want ik had gelezen dat ze de benzineprijzen bij de Grand Canyon behoorlijk omhoogschroeven, dus de tank zit weer even vol. Even maar want ja het is wel een slurper hoor...  Met deze prijzen hier, valt het gelukkig nog mee.

 

Zo rond vieren reden we het Grand Canyon National Park binnen waar we gelijk een American Beautiful Pass hebben gekocht. Dit is een pas waarmee je alle Nationale Parken in kunt.  En ja dan parkeer je je auto en heb je een eerste blik op de Canyon. Woorden zijn overbodig, we hadden al meerdere foto's gezien. In het echt is het zo overweldigend, zelfs de kids (vooral onze puber Daan die klaagde dat ie zoveel natuur zou gaan bekijken :) ) vond het super.

Om jullie een beeld te geven wat we hebben gezien. Hier natuurlijk een paar leuke beelden.

                          

 

 

 

We hebben alleen het MatherPoint even bekeken. Morgen gaan we de andere uitzichtspunten bekijken en ook wat trails lopen.  Daarna zijn we teruggereden naar Tusayan, het plaatsje voor het park. Nou ja plaatsje....   het zijn een stuk of 5 hotels met een winkel en een vliegveldje. Hier staat ons hotel The Grand Hotel Grand Canyon.

Onze intrek genomen in onze kamer. De kids zijn even lekker gaan zwemmen en Pa en Ma hebben lekker een drankje gedronken. We gaan zometeen lekker eten in het hotel. Daarna gaan we lekker op tijd naar bed, zodat we morgenochtend weer vroeg op pad kunnen.  Ze voorspellen wel iets minder weer voor morgen met ook flink lagere temparuren. Vandaag was het 22 graden, morgen verwachten ze 13 graden Celcius. Maar een voorbereid mens telt voor 2, we hebben onze fleecejassen mee en ook lekkere truien.

Tot morgen met een verslag dan uit Page..

Dag 4, 30 april - Las Vegas

 

Onze laatste dag in Vegas!!  Vanochtend besloten we om in hotel Paris te gaan ontbijten. Volgens de kenners was dit een redelijk goed buffet en ja dat moet natuurlijk wel gekeurd worden.

Na het zoeken van de vorige keer in de parkeergarage, hadden we nu toch maar decadent besloten voor Valet Parking, zo makkelijk!? Nog even een foto gemaakt bij een paar grappige autootjes die voor de ingang stonden.

 

In het hotel zelf is het altijd even zoeken, want gelijk in de lobby wordt je overweldigd door een inmens aantal gokkasten (dat is in ieder hotel waar we binnen zijn geweest, behalve ons hotelletje).

Gelukkig konden we de bordjes vinden met de restaurants en werd het buffet ook gevonden. Helaas stond er een rij van hier tot bijna in Tokio en de moed zonk ons een beetje in de schoenen (er stonden zeker 50 mensen voor ons) toen na 5 minuten de rij niet veranderd was. Maar gelukkig ging het daarna behoorlijk hard en waren we snel aan de beurt.

Het buffet was erg lekker, tenminste dat vonden Patrick en Marielle. Voor Daan en Tessa was al dat geweld van eieren met spek niet bijzonder. Na lang aandringen om nog iets te eten, wilde Daan dan nog een ijsje. Helaas pindakaas was de ijsmachine kapot en kwam er een soort waterige subsantie uit.

De buiken gevuld voor de rest van de dag (want dat scheelt met zo'n buffet) gingen we op weg naar de Hooverdam. Dus de auto stond lekker bij Valet Parking en kon zo worden opgehaald. Dus not!!  We hadden onze sleutels afgegeven en het heeft zeker 10 minuten geduurd voordat de auto er was. Wel zeker een stuk of 5 personen waren na ons gekomen en waren al weggereden met de auto. Je gaat je dan toch even afvragen of hunzelf de auto nog wel konden vinden.

Maar gelukkig liet onze Aspen ons niet in de steek. Een kleine 3 kwartier later kwamen we aan bij de Hooverdam. Een inmens grote dam die electriciteit opwekt voor Las Vegas zowel als voor Los Angeles.

   

Ze zijn er nu een brug over aan het bouwen wat minstens zo indrukwekkend is. De temparatuur was inmiddels hier ook wat opgelopen tot zo'n 31 graden. Terwijl we de auto parkeerden werd ons al verteld dat de tours vandaag en komend weekend niet doorgingen in verband met een defect aan de lift.

Damn dat was nou wel een beetje jammer, maar goed dan alleen over de dam heen gelopen wat ook een geweldig uitzicht bied over het meer Lake Mead. We zagen trouwens dat Opa en Oma Bos hier ook prima kunnen vertoeven. Ze hebben hier ook caravans hoor!!  We hebben er een voorbeeldje bijgedaan en Patrick vertelde dat als jullie nu zo'n caravan aanschaffen hij ook best wel een keer mee wil om te gaan kamperen. Of een camper met een auto erachter hangt is ook geen probleem hoor!!

 

Na wat gedronken te hebben, weer teruggereden naar Vegas. Even een tussenstop gemaakt bij een pharmacy want Tessa hoest de longen uit haar lijf en het gaat maar niet over. Vooral 's nachts heeft ze geregeld zo'n aanval. Maar ja in Nederland heb je een paar merken. Hier een schap vol met duizend en een verschillende merken, soorten. Met wat hulp van een medewerker maar iets uitgekozen.

Terug in het hotel zijn we lekker aan het zwembad gaan liggen. Het was echt mudje vol en ieder bedje was bezet. Ik had ook gezien op internet dat de donderdag en vrijdag geen kamers meer over waren. Dus Mandalay Bay heeft niet zoveel problemen met de recessie.

Maar we hebben lekker genoten van het golfslagbad en zijn weer een beetje bijgekleurd. Daarna dachten we op tijd te gaan eten in een BurgerShop in het hotel waar we de avond van aankomst nog wat patatjes hebben gegeten. Helaas waren er om kwart voor 7 (leek ons redelijk vroeg) al meer mensen op dat idee gekomen. Maar de hamburgers waren erg lekker en gelukkig hadden ze een stuk of 10 grote tv hangen zodat we ons favoriete sportprogramma niet hoefden te missen. Het was grappig om te zien dat als iemand bv een doelpunt maakte of miste, de hele zaak ging juichen of ooooooooooooohh  riep.

Toen op naar Stratosphere Tower waar je een schitterend uitzicht hebt over de stad. Ook daar waren een paar leuke attracties en dat leek Tessa wel gezellig om die te doen. Daan en Marielle hebben zich spontaan aangeboden om te kijken, want je dat moet ook gebeuren en we kunnen niet allemaal voorin de rij staan. Dus Patrick was de gelukkige om mee te gaan.

Ze kozen voor een apparaat wat je bijna de stad afschiet, maar op het laatste moment blijft hangen en dit herhaalt zich dan nog 2 of 3 keer. Valt best wel mee hoor als je het zo ziet :). Tessa vond er niet veel aan, helemaal niet spannend. Daan en Marielle kregen al pijn in de buik van het kijken ernaar.

   

Omdat we gisteren zo laat naar bed zijn geweest, ging de vermoeidheid nu wel parten spelen en na een laatste blik op Las Vegas by Night terug naar het hotel. Dat was nog niet zo eenvoudig want op de Strip stond het verkeer volledig vast. We hebben er zeker een half uur tot drie kwartier over gedaan om naar The Hotel te komen.

Daar lekker ons bedje ingedoken. Het verslag maken we de volgende dag wel. Dus het is nu ook bij ons vrijdag. We gaan zo de koffers pakken, verlaten Sin City en gaan op weg naar the Grand Canyon. Ze voorspellen wel bewolking en plaatselijk een bui en de temperaturen bij de Grand Canyon liggen ook wat lager zo rond de 16 graden. Geen idee wat we ervan moeten verwachten maar we zijn heel benieuwd naar het grooote gat!!!

Tot de volgende update

Oh ja Tom bedankt voor je berichtje. We zien elkaar 9 mei bij oom Piet en tante Lydia en ik moest van Daan en Tessa de groetjes doen aan Niels, Esmee en Daphne!! Het voorbeeldje van de camper is niet de camper van Ed en Door hoor!!! Die was volgens mij iets kleiner. Ze hadden het prima naar hun zin en hebben 30 april als het goed is een tour met een helicopter over de GrandCanyon West en Hooverdam gedaan. Vandaag, vrijdag, gaan ze weer richting Los Angeles.

Dag 3, 29 april - Las Vegas

 

Allereerst bedankt voor de reacties!  Erg leuk om te lezen dat anderen met je meegenieten. The Hotel at Mandalay Bay is een echte aanrader, het is ook een hotel (wel verbonden met Mandalay Bay) waar geen gokautomaten zijn. Er heerst een decadente rust en het ruikt er heerlijk door bepaalde parfum wat je overal ruikt. Je ziet hier toch ook wel wat ander publiek dan (lekker degenerend) de Standaard Amerikaan met foute kleding. Ik kan niet oordelen over de andere hotels, maar dit is echt top (de prijzen van alle drankjes en snacks trouwens ook :) ).

Oh ja opa Bos, het is oma maar toch mooi gelukt om te skypen!!  Was echt hartstikke maf om elkaar zo even te zien. Veel plezier tijdens het etentje en doe ze maar de groeten.

We hebben lekker geslapen in ons kamertje (zo noemde Daan het al, hoe zo verwend tot op het bot???) Alhoewel Mariëlle de eerste dag hoegenaamd geen last had van de jetlag, valt het slapen nog niet helemaal mee en om 4 uur 's ochtends is zij wakker. Beetje last van de maag, komt misschien van de blooming union van The Outback, we weten het niet. Maar slapen lukte niet meer, maar gelukkig hebben we de laptop bij ons en is ze heerlijk bijgelezen van alle vakantieverhalen van andere mensen die ook een weblog schrijven.

Patrick en Tessa hadden totaal geen last van de jetlag, die waren om 8 uur pas wakker. Patrick hebben we maar wakker gemaakt anders had ie nu waarschijnlijk nog geslapen :). Maar die heeft zoveel jetlags gehad de afgelopen tijd, eerst 2 weken nieuw Zeeland, toen thuis en gelijk weer een nacht overgeslagen om te waken in de kerk bij het waken van de kist Harald. En na 2 weken weer richting Las Vegas. Tja volgens mij is hij gewoon de kluts kwijt en kan nu overal slapen als ie maar wil.

Maar goed, even terug naar vandaag. Ik kreeg een berichtje van Mattrob, een lid van het o.a. AllesAmerikaforum dat de auto die wij hadden gekregen toch echt geen FullSize SUV was. Nou had ik daar ook al zo mijn twijfels over toen we um kregen. Maar ja je hebt net een hoop vlieguren achter de rug en je bent het spekzat en dan wijzen ze 1 auto aan die er nog maar staat. Oh ja werd er nog bij verteld, omdat de auto ingeleverd werd in San Francisco, moest ie een Californisch kenteken hebben. Tja echt helder kun je niet meer denken, dus je gooit de koffers erin en rijdt weg.

Na dit mailtje had ik zoiets van, ik ga het toch nog maar even proberen. We zitten om de hoek van het verhuurbedrijf (zo'n kleine 10 minuutjes rijden). Nooit geschoten is altijd mis. Wij naar binnen met de auto en uitgelegd dat we een standard SUV hadden gekregen en we hadden toch echt voor een FullSize betaald. Excuses volop en we mochten een andere auto uitzoeken. De rij werd aangewezen en daar stonden nog 3 auto's. Een Jeep nogwat, 1 auto zonder een kenteken (lijkt me toch ietwat lastig) en dan nog een grijze (weet niet meer even welk merk). Maar die leken gewoon dezelfde maat als die we net hadden ingeruild. Nou ja zei Patrick dit is toch ook goed. Maar het zat me nog steeds niet lekker, het klopte niet.

Ik terug naar die man die ons had geholpen en ik zei dat er geen FullSize SUV bijstond, het waren allemaal Standaard. Hij moest zo groot zijn als een Durango zei ik en die er stonden waren duidelijk kleiner.

Ok, one moment zei hij en hij belde iemand die op het dak zat (blijkbaar staan daar nog meer auto's die niet in de garage staan. En vroeg om de grootste SUV Fullsize die er was. Het zou een Tahoe worden over een Chrysler Aspen. Kijk dat klonk beter, want op het forum is weleens een draadje geweest wat nou Fullsize, Midsize, Standard SUV waren en deze stonden in het rijtje.

En ja hoor nog geen 2 minuten later komt de Chrysler Aspen aangereden, net door de wasstraat heen geweest!!  Ik helemaal blij natuurlijk want dit was wat ik bedoelde en ook besteld had. By the way, de auto heeft een kenteken uit Texas, dus dat verhaal van California nummerplaat klopt volgens mij ook niet. (Tja Mattrob het is natuurlijk geen Hummer, maar hij is ook niet onaardig hoor een Aspen)

 

Hieronder het bewijs van onze VETTE Car

 

Inmiddels was het al kwart over 10 en we hadden nog niet ontbeten.  Langs de weg stond de IHOP, had ik weleens van gehoord dus daar een pitstop houden. Het leek van binnen eigenlijk best wel op een Denny's en ook de kaart had er wel wat van weg. Na een heerlijk omeletje (met pancakes maar die kregen we niet meer weg) en voor de kids pancakes met mierzoete aardbeien. Het voordeel van zo'n omelet is, dat je de hele dag niet meer hoeft te eten.

Daarna zijn we naar de Strip gereden, waar we natuurlijk een foto met het Las Vegas sign (en op de achtergrond Mandalay Bay) hebben gemaakt.

ELVIS IS ALIVE!!!!  We hebben hem ontmoet en gelijk maar op de foto gezet. Was wel grappig er staan mensen bij het bord die een foto van jou maken met jouw camera en dan kun je ook met Elvis nog op de foto.  Dat wilden we wel hoor!!  Hoort er toch een beetje bij, en hij zag er nog redelijk uit ook. In Hollywood Boulevard hebben we ook al eens zo'n nepper gezien, maar die was zo nep, dat was nou net weer een beetje jammer.

 

Daarna hebben we onze auto bij het Palazzo geparkeerd en zijn een stuk de strip opgelopen. In het Venetian geweest waar we onze ogen hebben uitgekeken, hier is letterlijk Venetie nagebouwd met de gondels, het San Marco plein en alle bruggetjes en kleine straatjes. Omdat we 2 jaar geleden in Venetie zijn geweest, was het allemaal zeer herkenbaar.

Nog even tot aan Caesars Palace gelopen en toen weer terug naar het Palazzo om de auto op te halen. Ja en dan heb je eindelijk de parkeergarage gevonden, welk Level stond ie ook al weer?  Gelukkig zijn de parkeergarages niet zo groot, je bent maar een dagje bezig om je auto te vinden. Op Level 2stond ie in ieder geval niet en toen dacht Patrick dat ie toch op Level 1stond. De Amerikaanse auto's geven een tuutertje als je op de sleutel drukt. Dat is in deze wel erg handig, want dan tuutert de auto je tegemoet. Anders vind je um nooit!!

We zijn teruggereden naar ons hotel, auto geparkeerd en toen met de tram naar het Excalibur gegaan en toen een stukje gelopen naar M&M World en GameWorks.

M&M World is gewoon een hele grote winkel waar ze die bekende chocolaatjes met allerlei attributen verkopen, daar kun je in het geval van de Amerikanen een winkel van 4 verdiepingen mee vullen. Natuurlijk moesten de kinderen ook hun eigen M&Mzakje vullen. Terwijl hun zakje gevuld werd, werd mijn portemonnee geleegd, want het is ontzettend leuk al die kleurtjes, maar het kost je een godsvermogen.

3 zakken M&Ms  (OK toegegeven ze hadden aardig geschept) voor een prijs van $ 43. Maar ja wel leuke kleurtjes he???

 

Daan en Tessa wilden ook graag nog even gokken, en aangezien het in ons hotel niet is toegestaan voor kinderen, mochten ze voor 1 uur gokken bij GameWorks. Dit is een arcadehal met allerlei gokspelletjes, racespelletjes waar kinderen ook in mogen.

Vooral het spelletje Deal Or No Deal viel erg in de smaak bij ze (kijken we ook altijd thuis) en dit hebben ze bijna een uurtje volgehouden. Nou ja zij konden nog wel even door, maar Pa en Ma waren het nog al zat om in dat donkere hol te zitten met een hoop herrie om je heen.

Terug naar het hotel zijn Patrick en Tessa nog even gaan zwemmen. Mariëlle werkt de weblog bij en Daan is even gaan liggen op bed om alvast wat voor te slapen voor vanavond.

Want vanavond hebben we afgesproken met Edwin en Dorothé van Steijn en de kids. De neef van Patrick en tevens onze overburen die ook naar de familiereunie gaan. We kregen een smsje van ze dat ze in Las Vegas waren en vonden het gezellig om wat met elkaar af te spreken.  Om 19.00 uur hadden afgesproken bij ons hotel waar we lekker italiaans hebben gegeten.

   

Omdat hun een camper hebben gehuurd en voor deze dagen in Las Vegas in Circus Circus zitten, hadden ze onze kant van de Strip nog niet gezien (niet echt handig met een camper).

Dus nadat alle buiken waren gevuld, zijn we met de tram naar het Excalibur gegaan. Daar even wat gelopen op de Strip, wat hotels gefotografeerd speciaal voor Naomi voor opde hyves en toen naar hotel NewYorkNewYork waar Patrick, Edwin, Naomi en Tessa de achtbaan hebben getrotseerd.

Hij viel niet eens tegen en was aardig in de smaak gevallen, zeker bij Tessa, onze achtbanenfanaat. Daar is geen achtbaan te gek of te eng voor. Hoe enger hoe beter.

Inmiddels wat het kwart voor 11 geworden en scheidden onze wegen om lekker onze bedjes op te zoeken. Het was erg leuk om die andere van Steijntjes even te zien in Las Vegas. We spreken elkaar in ieder geval weer even op de familiereunie weer, en natuurlijk thuis. Even de reisverslagen doornemen.

Zo nu gaan wij toch ook maar even onze rust nemen. Morgen gaan we naar de Hooverdam en Lake Mead. Even uit de gekte van Las Vegas. Want het is een geweldige stad, maar de herrie (en zeker in de hotels en casino's) is overweldigend. De hotels zijn er opgebouwd om de mensen zoveel mogelijk binnen te houden. Er staat in geen enkel casino het bordje naar de uitgang, alleen waar je wat kan eten of geld kunt wisselen.  Dit is nu ook het mooie van The Hotel, hier zijn geen gokkasten in de lobby, hier hangt een serene rust bedekt met een zalige geur van bloemen, gemixed met een luxe uitstraling.

Als je langer dan 2 dagen in Las Vegas blijft, en toch graag wat rust wil (betrekkelijk dan natuurlijk) is dit hotel absoluut een aanrader. Ook een gevulde portemonnee is geen overbodige luxe.

Weltrusten

Dag 2, 28 april - Las Vegas

Vanochtend waren we zoals verwacht vroeg wakker, maar niet getreurd. Gelukkig moesten de koffers nog opnieuw gesorteerd worden, dus dat hebben Tessa en Marielle maar even samen gedaan, zoals we al bij dag 1 hadden vermeld.

Patrick en Daan hebben toch wel wat langer geslapen en nadat we allemaal lekker opgefrist waren van de heerlijke douche, zijn we gaan ontbijten in het hotel.  Dat valt hier nog niet helemaal mee, want je loopt de eerste dag gewoon met een plattegrond van het hotel op zak. Je verdwaald anders gewoon, wat een megagrote tent is het zeg!!

Maar het ontbijtbuffet was erg lekker, alles wat je kon opnoemen was er. Ooohhhhhh nee, Daan vroeg zich af waarom er geen donuts lagen??  Yes toch iets gevonden wat ze niet serveerden. Maar we hebben ons tegoed gedaan aan al het lekkers. Roerei, worstjes, hashbrowns, pancakes, wraps, fruit en taartjes ging er in als zoete koek.

Het moest een aardig ondergrondje worden voor de rest van de dag.

Om al dit eetgeweld even te laten zakken, besloten we alvast op onderzoek uit te gaan, waar we het zwembad konden vinden. Het is een leuke tippel  (je loopt gelijk wat caloriëen eraf) en bij het zwembad had je ook een prachtig uitzicht op zowel The Hotel als Mandalay Bay.

Deze dag zou nog niet echt bestaan uit allerlei drukke bezigheden, maar shoppen dat konden we toch niet laten en we hebben toch nog maar een bezoekje gebracht aan Premium Outlets. Tja en dan merk je toch best nog wel dat de jetlag af en toe opspeeld, want een TomTom vonden we niet nodig, maar het viel nog niet mee om bij Premium Outlets te komen. Eigenlijk was het best wel simpel, maar ja!

Hun omzet hebben we weer behoorlijk verhoogd voor vandaag. Tassen, broeken, truien. Eigenlijk viel het achteraf nog wel mee. Vorig jaar in Florida hadden we al aardig ingeslagen en je merkt dat er toch veel hetzelfde ligt. Tja en zo verwend als we zijn, willen we toch wel weer iets anders.

Na al dat shopgeweld zijn we teruggereden naar het hotel. Nu niet decadent gedaan met Valet Parking, maar gewoon zelf onze auto weggezet in de garage en een stukje gelopen.

In de hotelkamer snel onze badkleding aangetrokken (onder onze gewone kleding, want je moet ongeveer zo'n 10 minuten door het hotel lopen voor je bij het zwembad bent.

Daarna lekker aan het golfslagbad gelegen tot half 6.

De kids werden eigenlijk al best wel moe, maar ja we moesten toch nog wat eten en zijn met de tram die via het Luxor en Excabilur rijd, gereden. Een klein stukje strip bekeken en naar binnen gestapt bij Outback, een Australisch restaurant.

Daar bleken we niet de enigen die op dat idee waren gekomen. De wachtruimte zat vol met mensen en volgens de receptioniste duurde het 10 a 20 minuten voor we aan de beurt waren. We kregen een pieper mee, als die afging waren we aan de beurt.

Het was er zalig!!  Lekker spareribs, hamburger en een soort steak (Sirloin noemen ze dat hier) gegeten. Daan viel bijna van vermoeidheid in slaap, zo zwaar had hij het.

Maar op de terugweg naar het hotel zagen we een Adidas-winkel die wonder boven wonder t-shirts verkocht van David Becham bij Galaxy. Daar was hij naar opzoek!!

Toen raakten onze kaarsjes toch wel op en zijn we naar het hotel teruggegaan. Weer met de tram!  De kids zijn geijk in bed gedoken en wij gaan ook zo, we zijn behoorlijk moe. Maar we gaan niet eerder slapen voordat we jullie jaloers maken met onze foto's van vandaag.

Tja het is een beetje afzien, maar dan hep ie ook wat!!

Tot morgen. Een nieuwe dag, nieuwe kansen!! (helaas zijn we niet zo van die gokkers) maar we kijken we onze ogen uit met al die mensen achter die gokkasten.

 

Daan tijdens ronde 1 van het ontbijtbuffet

     

 

De Pool, kan er mee door :)                                                              In de entree van het hotel echte versie tulpen, freesia's en hyacinten

   

 

Onze hotelkamer                                       met bijbehorende woonkamer               en de badkamer met tv, altijd handig

   

 

 

 

 

Dag 1, 27 april - vertrek naar Las Vegas

 

Eindelijk was het dan zover!!  Gelukkig is onze eerste vlucht zonder enige problemen verlopen. Bij United is het mogelijk om online in te checken 24 uur van te voren. Alleen lukte dat voor ons weer  net niet, dit in verband met de vouchers die we vorig jaar hebben gekregen.

Het vliegtuig zat behoorlijk vol, maar we hadden goede plekken op Economy Plus. Het vliegtuig ging precies om 11.15 uur de lucht in. We zijn aardig beziggehouden door de bemanning,  Chicken or Pasta, waarvan de Chicken eigenlijk nog wel goed weg te krijgen was. Helaas deden de films het niet allemaal even goed. Maar in de 2e ronde konden we toch alle films kijken. Na een laatste snack (een broodje met nibbits en een twix) begonnen we alweer aan de daling en landden we om 12.54 uur plaatselijke tijd in Chigago. (Dit is 7 uur vroeger dan in Nederland).

Natuurlijk door de Customs met alle ingevulde formulieren (toch jammer dat het online aanmelden bij ESTA nog niet voldoende is). Vingerafdrukken tegenwoordig van al je vingers en je duim van beide handen, koffers van de band halen, 500 meter lopen en ze daar weer op de band leggen. Het geeft wel een hoop werkgelegenheid voor die Amerikanen. Ze waren zowaar wel redelijk vriendelijk.

Toen met een soort metro van terminal 5 naar terminal 1. Daar natuurlijk weer door de douane, schoenen uit, riemen af, maar ook dat verliep eigenlijk wel vlotjes. Maar wat een mega groot vliegveld is dit zeg!! 

Nu hebben we net wat bij Mc Donalds gehaald voor de kids en een Bagel voor ons. Nu nog maar 2 uurtjes wachten voor onze volgende vlucht naar Las Vegas.

We zijn nog aardig fris en voelen ons niet echt moe. Maar tijdens de volgende vlucht zullen we onze ogen waarschijnlijk moeilijk open kunnen houden.

De volgende update volgt over een aantal uur vanuit Mandalay Bay.

Dinsdag 28 april plaatselijke tijd 5.30 uur

We zijn aangekomen in ons HOTEL. Dit kun je met recht met hoofdletters schrijven, want allememaggisch wat is dit groot. We hebben een suite op de 29ste etage en kijken uit over de strip.  De foto's volgen nog!!

Maar even terug over onze laatste vlucht. Het vliegtuig stond op scheduled on time, maar toen we eenmaal in het vliegtuig zaten en op het punt om te gaan taxien kwam er een bericht uit de cockpit dat er wat problemen met de apparatuur was. Gelukkig was het binnen een kwartier gefixed (wat het ook was) en we mochten naar de startbaan. Daar was een kleine file ontstaan en waren we nummer 7. Uiteindelijk gingen we de lucht in om 10 voor 6 (Chigago time).

De vlucht duurde 4 uur, maar voor ons een stuk korter want bijna de hele vlucht hebben we onze ogen dicht gehad, hoewel je niet echt lekker slaapt, kun je er wel weer even mee door.

Ook in Las Vegas ging alles redelijk snel. We hadden tijdens de landing een mooi uitzicht op de Strip, waar Tessa een paar mooie foto's van heeft gemaakt (ook die volgen nog).

Uiteraard was het algemene praatje bij ALAMO, wilden we een upgrade. Nou nee dank u want we hebben al een FullSize SUV, leek ons gek zat. Toen natuurlijk de verschillende verzekeringen die we nog moesten afsluiten, dat kan oplopen in de duizenden dollars vertelde deze meneer. Ook dat maar aan ons voorbij laten gaan. Want een lekke band of een sleutel kwijt, tja die gok gaan we maar nemen :)

In de garage stond de auto al klaar, een witte Chrysler Journey, met een nummerplaat uit California, want daar leveren we hem weer in.(een upgrade had helemaal niet gekund omdat we deze speciaal kregen) anders hadden we in een Hummer rondgereden met waarschijnlijk een hoog bedrag voor bij betaling. Nou deze auto voldoet ook prima!!

Omdat het hotel echt naast het vliegveld ligt, waren we in 10 minuten op de plaats van bestemming. Uiteindelijk was het 21.00 uur voordat we bij The Hotel at Mandalay Bay aankwamen. Uiteraard in dit geweldige hotel gebruik gemaakt van ValetParking. Voor een paar dollar rijden ze je auto weg en halen ze hem weer op. Vrij decadent maar goed we zitten ook op stand!!

Toen nog "even" wat gedronken. We zijn bijna verdwaald in dit megahotel met zoveel winkels, maar helaas weinig zaken waren nog open om wat te drinken. Bij een BurgerBar toch een plekje gevonden waar ook kids welkom zijn en nog wat patatjes gegeven en wat gedronken.

Om kwart voor 11 's avonds gingen we naar onze kamer met een megasnelle lift waar je last krijgt van je oren, zo snel gaat ie!!

Inmiddels is het dus al hier dinsdagochtend en zijn we natuurlijk vroeg wakker. De koffers hebben Mariëlle en Tessa even verdeeld zodat iedereen zijn eigen koffer heeft met kleren. Voor de vlucht verdeel ik ze altijd, want het zal je maar gebeuren dat er een koffer de eindbestemming niet haalt, dan hebben we in ieder geval van schone kleren bij ons voor iedereen.

Zometeen gaan we eerst maar eens lekker ontbijten en gaan we Vegas maar een beetje ontdekken. Morgen volgt een update met waarschijnlijk wat foto's

Terugblik op afgelopen weken

 

Nog maar 4 maanden en we zitten al volop in de USA!. Volgens de counter is het over 111 dagen zover.  We hebben net onze wintersportvakantie erop zitten. We zijn heerlijk een weekje naar St. Christoph geweest. Dit ligt vlakbij St. Anton Am Arlberg.

We zaten in het sporthotel, direct op de piste. Dus aan het eind van de dag skiede we letterlijk de skikelder in. Heel bijzonder om met de kerstdagen te skien.

Ook Tessa vierde haar 11de verjaardag in Oostenrijk en vond het toch wel heel apart. De hele dag voelde ze zich niet echt jarig, maar 's avonds hadden we een taart geregeld als toetje. Toen het zover was, ging het licht uit in het restaurant, kwam de taart binnen met vuurwerk erop en kwamen er 4 obers voor Tessa zingen. Dit was geweldig voor haar!!  Ze heeft genoten. Natuurlijk was de taart veel te groot voor ons vieren en hebben we onze buren die naast ons aan de tafel zaten, een grote groep engelsen, mee laten genieten.

Tessa heeft de taart aan de mensen uitgedeeld en werd door iedereen gefeliciteerd en straalde van oor tot oor.

Het weer tijdens onze vakantie is ons niet tegengevallen. Je weet natuurlijk niet wat voor een weer je kunt verwachten in december, koud of sneeuw. De eerste paar dagen waren erg warm, de eerste dag heeft het zelfs nog even geregend, was het wat bewolkd. Woensdag hadden we een heerlijke dag, niet koud en een strak blauwe hemel. Superskiweer dus!!

Donderdag was wat winderig en bewolkt maar we hebben toch nog wel een aantal uren kunnen skiën. Vrijdag, Tessa's verjaardag, begon in dikke mist, zowel in het dal als boven op de berg. Maar rond 11 uur was het al aardig aan het optrekken en hebben we met een behoorlijk blauwe hemel ons aardig vermaakt.

Zaterdag was alweer de laatste dag en hebben we goed geskied, alleen ging het aan het einde van de dag weer behoorlijk waaien.

Daan heeft zijn vader behoorlijk afgemat door lekker buiten de pistes te skien op de speciale ski-routes. Maar hij heeft besloten om volgend jaar toch te gaan snowboarden.

Zondag begonnen we om 9 uur 's ochtends aan de terugreis naar huis. We verlieten St. Christoph bij -18 graden Celcius. Wel een strakblauwe hemel.

Maandag was de algehele wasdag want dinsdag zouden we weer vertrekken naar Gemmenich.

Dinsdagavond zijn we rond 9 uur aangekomen in het geweldige vakantiehuis in Gemmenich, vlakbij Vaals. Daar hebben we oud en nieuw gevierd met de familie Blaas, familie Bleeker, familie Jansen, familie Visser en de familie van Rees.

Het zijn een paar geweldige dagen geworden, waarin we ontzettend veel hebben gelachen (vooral tijdens de bonte avond). We hebben leuke dingen gedaan, geskied in Snowworld Landgraaf, de kids zijn naar een zwembad geweest met de mannen en de vrouwen zijn heerlijk gaan shoppen in Maastricht. Op zaterdag hebben we een lange wandeling gemaakt naar het drielandenpunt in de sneeuw met een blauwe hemel. Het kon niet beter. Maar ook aan alle leuke dingen komt een einde en zaterdagavond zijn we na het avondeten en alles te hebben opgeruimd, weer vertrokken naar Noordwijkerhout zo rond half 7.

De route

27 april           Amsterdam - Las Vegas  

28 april            Las Vegas

29 april            Las Vegas

30 april            Las Vegas

1 mei               Las Vegas - Grand Canyon, 289 miles, reisduur 4.50 uur

2 mei               Grand Canyon - Page, Lake Powell, 152 miles, reisduur 2.30 uur

3 mei               Page, Lake Powell

4 mei               Page - Bryce Canyon, 155 miles, reisduur 3 uur

5 mei               Bryce Canyon - Zion, 89 miles, reisduur 1.30 uuur

6 mei               Zion - Death Valley, 298 miles, reisduur 5.20 uur

7 mei               Death Valley - Escalon, Theresa and Paul, 440 miles, reisduur 7.30 uur

8 mei               Escalon

9 mei               Escalon

10 mei             Escalon - San Francisco, 90 miles, reisduur 1.40 minuten

11 mei             San Francisco - Amsterdam