Dag 7, 3 mei - Page

Page, AZ Weather Forecast

 

 

Na een goede nacht te hebben gemaakt (we waren niet voor niets om kwart voor negen al gaan slapen......)  waren we vanochtend allemaal rond half 7 klaar wakker.

Lekker rustig aan gedaan, allemaal even gedouched en toen gingen we gebruik maken van het complimentary breakfast (dit betekent niet meer en niet minder dat het ontbij inbegrepen is in de prijs).

Nu is dat bij ieder hotel weer verschillend. We hebben op onze vorige trip in California ook wel eens zo'n ontbijt gehad, dat was dat Contintental, dat hield in koffie en een soort van krentebroodje met veel glazuur erop wat werkelijk niet te eten was, ik weet niet wat die amerikanen denken wat wij 's ochtends eten. Maar dit in ieder geval niet!?!?!

Dus eigenlijk zonder verwachtingen stapten we de eetzaal binnen. En nou dat viel absoluut niet tegen. Roerei met soort blokjes gekruide aardappel, pancakes met siroop, koffie met jus dórange of appelsap, yoghurtjes en inderdaad van die koffiebroodjes maar die waren wel lekker. Je kon zelf je brood roosteren met jam, maar wij als echte hollanders zijn de hadden natuurlijk de Nutella meegenomen vanaf onze hotelkamer. Want ja zonder een broodje chocopasta kan de dag niet goed beginnen voor de kids.

Na dit alles lekker opgepeuzeld te hebben, gingen we rond half 10 richting Antelope Canyon. We hadden gekozen voor de Lower Canyon, in een aantal verslagen had ik gelezen dat de upper wel mooier met lichtinval is, maar de lower juist leuker en avontuurlijker is met name voor kinderen.

We waren mooi op tijd en konden mee met de tour van 10 uur. Op de website van ontdek-amerika.nl stond dat de gids je afzette bij het begin van de Canyon. Maar dat was nu in ieder geval niet zo. De gids ging met ons mee de canyon in en vertelde van alles,  het was wel een beetje een patsertje; hij kwam met allerlei wilde verhalen waarvan wij ons nog steeds afvragen wat is er wel en wat is er niet van waar. Wat hij wel vertelde is dat in augustus 1997 er een aantal mensen verdronken zijn in de Canyon. Als het gaat regenen, loopt de canyon heel snel vol en moet je dus ook zorgen dat je eruit bent. Een gids was mee met deze mensen en vertelde dat ze eruit moesten ivm met de regen. De gids ging vervolgens naar zijn huisje en de mensen gingen nog even terug naar de Canyon voor wat foto's. Helaas kunnen ze dit niet meer navertellen. Maar het geeft dus wel aan, dat de gidsen niet alleen maar gekkigheid vertellen.

Pas als je vlak voor de canyon staat zie je hem eigenlijk pas. Vooral de ingang is er indrukwekkend. Het was maar goed dat we niet al te veel zijn aangekomen in gewicht, anders hadden we er niet doorheen gepast :).

 

                                       

 

 

Op de 2e foto zie je mensen er inklimmen.

 

Gelukkig was onze groep erg klein, met ons nog 2 andere stellen, dus totaal 8 personen. We waren ook een hele tijd alleen in de Canyon, maar wat een ervaring!!!!!!

Hier zijn geen woorden voor....................  De foto's die ik hier op de website zet, kunnen eigenlijk totaal niet overbrengen hoe het in het echt eruit ziet. Door het sterke lichtverschil is het wel heel moeilijk om de schoonheid een beetje fatsoenlijk op een foto te zetten. Vooral de kleuren komen niet goed uit op de foto's. In het echt zijn de rotsen veel meer oranje van kleur en de lucht was felblauw. Ach de herinneringen blijven ons sowieso wel bij!

 

                          

Wel nam onze gids overal goed de tijd voor en nam ook voor iedereen groepsfoto's. Staat toch altijd goed in het familiealbum!!

We hebben bijna anderhalf uur in de Canyon doorgebracht met behoorlijk wat klauteren en door smalle doorgangen klimmen. Ben je claustrofobisch dan is dit niet echt aan te raden. Je gaat ook steeds dieper de Canyon in en aan het einde heb je een behoorlijk steile trap die je weer boven brengt. Daar aangekomen lijkt het net of je op de maan geland bent. Wat een apart landschap.

 

       

 

Dit hadden we zeker niet willen missen. Zelfs Daan en Tessa waren er helemaal weg van. Ze vonden het zelfs mooier dat de Grand Canyon. Maar dat komt ook door het klauteren en klimmen in de Canyon en het indrukwekkende dat je echt tussen deze mooie rotsen loopt.

Het was inmiddels half 12 geweest en we reden door naar HorseshoeBend. Ook dit moest een prachtig gezicht zijn en dat wilden we natuurlijk met eigen ogen bekijken. Dit is eigenlijk om de hoek van Antelope Canyon. Binnen een kwartiertje waren we er. Tenminste op de parkeerplaats, daarna kwam er nog een leuke wandeling van zo'n 20 minuten in het zonnetje door het mulle zand. Wat waren we blij dat we hier in mei zijn, het is hier nu 28 graden. Je moet er niet aan denken om dit te doen terwijl je praat over 35 tot 40 graden?????

Het mooie van al deze natuur is, is dat je pas op het laatste moment het werkelijk ziet.  Dat was ook hier het geval. Maar weer werden we betoverd door de geheimen van de natuur......  (klonk wel erg mooi vond ik). In alle verslagen waar foto's in staan vermeld vond ik het wel altijd wel heel mooi, sta je er zelf dan kun je het gewoon niet beschrijven. Maar om jullie toch maar een beetje te laten meegenieten, hieronder weer een paar foto's.

 

   Het pad naar HorseShoeBend.

 

  Mooi he???

  je moest wel uitkijken, want er stonden geen hekken. En bij de rand ging het ook gelijk naar beneden. Maar Daan is geen mietje en ging goed bij het randje zitten en staan zodat hij het goed kon zien. Erg fijn voor zijn moeder, want die kreeg het er erg van op haar heupen.

Nadat we dezelfde weg ook weer terug hadden genomen, waren wel toe aan wat ontspanning. Eerst even gestopt bij de WalMart om wat kant en klare salades te kopen. Dan konden we lekker gaan picknicken bij Lake Powell hadden we zo verzonnen.

We hadden onze America Beautiful Pass al aangeschaft in de Grand Canyon. Dit is een pas wat je toegang geeft tot ieder National Park in de USA. Het is een jaar geldig en met de inkomsten worden de parken bijgehouden.

Toen we bij het Lone Rock bij Lake Powell aankwamen, wachtte ons helaas een teleurstelling. Het zonnetje scheen, het water was blauw, uitzicht was geweldig, de auto kon mee op het strand, alleen er was binnen een halfuurtje een geweldige wind op komen zetten. We konden niet eens buiten de auto staan zonder gezandstraald te worden. Dus dat werd de salade in de auto opeten. Wat moeten we nu gaan doen?

 

 

We hadden het met de kids al eerder over gehad om misschien een powerboat te huren. Dat was even op de achtergrond gekomen, maar Daan vond het nu toch wel een goed idee. We konden toch niet op het strand zitten of liggen. Dus wij op naar de botenverhuur. Helaas zat het weer niet mee. We waren een uur te laat. Je kan een powerboat huren bv voor minimaal2 uur, maar dat dient te gebeuren voor half 2 's middags. Wij waren er natuurlijk pas om half 3, dus dat werd het ook niet.

Tot overmaat van ramp hoorden we gisteren bij de receptie dat het zwembad bij het hotel werd opgeknapt en nog niet gereed was. Dus daar konden we ook niet relaxen.

Plan 2 dan maar uit de kast gehaald. Eigenlijk wilden we morgen via de 89A naar Bryce rijden. Dan kom je vanzelf langs Lees Ferry en Marble Canyon. Nu besloten we om, als het morgenochtend lekker weer is, alsnog een powerboat te huren en daarna door te rijden via de 89 naar Bryce.

Dan moesten we vandaag nog even naar Lees Ferry, hier zijn 2 bruggen die over de Colorado River heen zijn gebouwd.  De weg ernaartoe viel uiteindelijk toch weer een beetje tegen. In Nederland denk je ergens snel te zijn, maar hier moet je minimaal toch wel in uren denken voor je ergens bent.

 

        

 

 

Rond 4 uur kwamen we hier aan en hebben even lekker rondgekeken. Een paar mooie foto's gemaakt en toen richting het hotel gereden. Daarna nog even lekker gerelaxed in de kamer en toen gaan eten bij een Mexicaans Restaurant met megagrote Margharita's. Erg lekker maar ook erg machtig. Nu maar hopen dat al die bonen ons niet in de weg gaan zitten, vannacht.

Al met al hebben we een zeer indrukwekkende dag achter de rug. We zijn benieuwd wat ons morgen weer gaat brengen. Dan bezoeken we Bryce Canyon. We houden jullie op de hoogte!!!

Dag 6, 2 mei - Page

Page, AZ Weather Forecast

 

Gisteravond eerst nog even lekker gegeten in het hotel, waar ze een gezellig restaurant hebben met live-muziek. Een echte Banjoman. Gezellige liedjes waarvan we er toch ook een hoop kenden, alleen meezingen was niet echt gewenst..... Heerlijke steak en spareribs voor de ouders en kip en soort vissticks voor de kids.

Je leest geregeld op reisverslagen dat mensen de zonsopgang bekijken bij de Grand Canyon. Dit is erg vroeg nl. begin mei om half 6 's ochtends. Je moet wel gek zijn om dat te bekijken dacht ik................

Maar je raadt het al. Mariëlle was zo gek om dit mee te maken. Om half 5 werd ik wakker en dacht tja als ik zometeen aankleed dan kan ik het meemaken. Eerst even uit het raam gekeken of het niet regende en niet al te bewolkt was. Dat viel gelukkig mee en zo kwam het dat Mariëlle om 5 uur 's ochtends in de auto zat. De rest van de familie lag nog in diepe rust, dus dat hebben we maar zo gelaten.

Het was erg koud zo vroeg in de morgen. Zo'n 8 graden met een behoorlijk koude wind, maar het was een geweldige ervaring om mee te maken hoe het licht werd in de Canyon. Helaas was het niet echt zonnig dus de kleuren kwamen niet echt goed uit.

 

   

Om half 7 was ik weer terug in de hotelkamer, waar Daan inmiddels net wakker was. De rest werd na een uurtje wakker en na een licht ontbijt op de kamer en de koffers weer gepakt te hebben, gingen we weer op weg naar de Grand Canyon, zo rond half 9.  We wilden wat uitkijkpunten gaan bekijken en hier kom je niet met de auto.  Er rijdt een bus die bij alle uitkijkpunten stopt en daar kun je dan uitstappen en weer een volgende bus nemen. Maar ook kun je bijvoorbeeld naar het zelfde point lopen. We hebben ons af laten zetten bij het eerste uitkijkpunt, Trailview Overlook en zijn toen verder gaan lopen naar Maricopa Point. Inmiddels was ook de zon doorgekomen en dit gaf met de wolken een geweldig zicht in de Canyon. Ieder point heeft ook weer zijn eigen vergezicht. Je blijft maar foto's maken, overal waar je kijkt is het mooi.

We wisten dat het indrukwekkend zou zijn, maar als je er zelf staat is het onvoorstelbaar. Wat een indrukwekkend schouwspel zie je daar, zonder dat er iets gebeurd.

    

Ook zagen we zo'n 10 Condors vliegen wat een fantastisch gezicht is, zeker als je weet dat de Condor op uitsterven stond en ze een aantal jaren geleden de laatste paar hebben uitgezet en nu er inmiddels weer zo'n 50 Condors vliegen met name in de Grand Canyon.

 

De gezinsfoto bij de Canyon (en inderdaad Mattrob; door een japanner)

 

Nadat we naar het Hopi Point zijn gelopen, hebben we de bus teruggenomen naar de auto. Het was inmiddels na elven en we gingen richting Page met nog wat uitkijkpunten bekijkende aan de route 64 zoals Desert View. De kids waren inmiddels Canyonmoe en wilden liever even in de auto blijven zitten, maar bij DesertView zijn we nog even met zn allen geweest. Daan besloot vandaag de echte puber uit te hangen en vond het vooral niet cool als je interessant ging doen. Hij heeft nog wel een aantal foto's gemaakt, maar we zijn wel heel benieuwd waar hij die van gemaakt heeft :)

Tessa wilde vooral wel veel op de foto, want dat gaf leuke plaatjes voor op haar hyves!!

 

Nadat we hier nog even hadden rond gekeken, was het inmiddels even voor 1 uur en vervolgenden we onze reis richting Page. Op het reisverslag van (ik meen) Jerbia, heb ik vorig jaar gelezen dat ze naar de Coalmine Canyon waren geweest en het zag er zo indrukwekkend uit, dat ik daar ook wel naar toe wilde. Het was redelijk op de route naar Page, we moesten alleen bij Tuba City een half uurtje omrijden (totaal 1 uur, half uur heen en weer terug natuurlijk). Dit was op zich geen straf want de omgeving is geweldig om naar te kijken. Maar je waant je wel aan het eind van de wereld want je ziet echt helemaal niemand rijden op de weg.

We moesten op letten op milemarker 337 en een windmolen, daar moesten we een onverharde weg in. Nou die windmolen kon je al 2 miles van te voren zien, dus dat was geen probleem.

Een klein stukje over een onverharde weg, was ook geen moeite voor onze Chrysler Aspen (toch handig zo'n SUV die gaat overal overheen). Pas op het laatste moment zie je de Canyon, de kids vroegen zich al af wat we een vredesnaam moesten doen bij die windmolen. Is ie zo bijzonder dan??  Er stonden een aantal picknicktafels en daar wilden we even zitten en wat eten en drinken (uit onze handige coolbox).

Maar we stapten uit de auto en waaide letterlijk uit onze hemd. We hebben snel wat foto's van de geweldige omgeving genomen en toen snel weer in de auto, want je kon ook alleen een heel stuk van de rand afstaan anders waaide je er echt in.

Het was even omrijden en we hebben er helaas niet lang van kunnen genieten door de wind, maar we hadden het niet willen missen. Wat een geweldig plekje. Zeker omdat het nergens staat aangegeven.

 

   

 

Na nog een eindje rijden kwamen we om 4 uur aan in Page bij ons 3e hotel Quality Inn met een hotelkamer met Mountain View en uitzicht over de GlenCanyonDam.

Tot spijt van de kids hebben ze het zwembad net opgeknapt en dat had wat vertraging en is daarom nu nog niet geopend, dus zwemmen zit er helaas niet in voor ze. De koffers in de hotelkamer gezet en opeens zegt Daan; Goh waar is eigenlijk mijn rugzak???????????????????   Ja dat weten wij dus ook niet, er zat gelukkig niet veel in behalve de kaartspelletjes en de dobbelspelletjes. Het hoesje van zijn Nintendo (de Nintendo zelf had ie in de auto al).

Maar na lang denken weten we nog steeds niet waar de rugzak is blijven liggen. Gisteren was ie al niet in het hotel meegekomen. Bij het hotel Mandalay Bay heb ik de kamers 3 keer gecontroleerd en alles was leeg. Dus het blijft een raadsel, alleen een goede leer voor onze puber, dat alleen je hoofd vastzit aan je romp en dat je goed op je spullen moet letten.

Terwijl Mariëlle de weblog bijwerkt, doen Patrick, Daan en Tessa een dobbelspelletje. Heeeee  ze hadden toch geen spelletjes??  Gelukkig had Daan op de Ipod een dobbelstenen gedownload, dus een spelletje was zo verzonnen.

Maar ja, als snel werd dit een spel waar iedereen zoveel mogelijk wilde valsspelen. Vooral Patrick en Tessa (wat lijken ze toch op elkaar) hebben er een handje van.

In een van de reisverslagen had ik gelezen dat er een restaurant op loopafstand van hotel Quality Inn lag, The Dam Grill Restaurant, waar ze ook Mexicaans eten zouden serveren. Dat leek ons wel wat, en een stukje lopen voor je eten is ook geen straf. Nu viel het ons op dat hier meer mensen lopen en ze hadden zowaar echte voetpaden. Schijnt hier toch wat meer gebruikelijk te zijn.

Bij het restaurant aangekomen, tenminste we denken dat dat um was want het was de enige met die naam. Kijken we op de kaart, maar helaas geen Mexicaans eten bij het restaurant. Maar omdat het er toch wel lekker uitzag, wij naar binnen. De kids hebben lekker spaghetti met meatballs gegeten, Patrick soort ravioli met vis. En Marielle een Sirloin Steak (deze was 8 oz, het was de lichtste dus die maar genomen). Het eten smaakte heerlijk, niet zo vet en zeer goed met kruiden op smaak gebracht.

Alleen houden wij het nog bij het hoofdgerecht. Een voorafje en een toetje gaan wij hier nog steeds niet redden. Zo'n voorgerecht is bij ons een heel hoofdgerecht.

Daarna lekker terug naar het hotel gelopen en zijn we gelijk gaan slapen (het was kwart voor 9).  Wat ons trouwens opviel toen we Page binnenreden dat ze hier gek zijn van kerken. Er stonden er zeker wel 10 op een rijtje bij elkaar. Allemaal verschillende geloven (het is toch gelukkig maar 1 God). Ook op onze hotelkamer ligt in het kastje verschillende bijbels. Dus we zijn nog wel even bezig :).

 

Tot morgen

Dag 5, 1 mei - Grand Canyon

Grand Canyon, AZ Weather Forecast

 

Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Helaas moesten we afscheid nemen van deze stad.  Maar de vooruitzichten zijn ook niet verkeerd. Voor ons doen waren we redelijk op tijd op gang. Om kwart voor negen zaten we in de auto richting Grand Canyon. Als ik al die verslagen van anderen lees dan zijn die altijd voor dag en dauw op, maar op een of andere manier hebben we niet zoveel last van de jetlag 's ochtends.

Maar eerst zijn we naar een Walmart die op de route lag geweest om een koelbox met toebehoren (eten en drinken) te kopen. Daan hoopte stiekum nog dat de afdeling geweren er ook zou zijn, helaas pindakaas die hadden ze er niet. Gelukkig hebben we wel de auto omgeruild een paar dagen geleden voor een wat groter exemplaar want anders hadden onze boodschappen er zeker niet meer ingepast. Voor de komende paar dagen hebben we lekker eten en drinken bij ons en hoeven we niet steeds wat te bestellen. Morgenochtend eten we dan ook broodjes op de kamer. Niet zo zeer omdat we van die zuinige Hollanders zijn, maar meer omdat als we iedere dag zo'n Amerikaans ontbijt wegwerken, we er net zo uitgaan zien als de gemiddelde Amerikaan. En dan krijgen we ruzie met Sonja!

Vandaag dus nog maar een keer een uitgebreid ontbijt Denny's een lekker gevulde omelet en pancakes. Altijd lekker!!!

Rond 11 uur reden we weg. Op weg naar de GRAND CANYON. Een TomTom is hier niet echt nodig....  Je gaat eerst 71 miles rechtdoor (en dan meen ik rechtdoor!!) dan sla je een keertje rechtsaf, vervolg je je weg weer rechtdoor.

 

Halverwege deze weg vind je het plaatsje Seligman wat bekend staat om zijn Route 66 attracties. Wij hadden weer mazzel want er is dit weekend een speciaal event georganiseerd voor aparte auto's. We hebben onze ogen uitgekeken.  Speciaal voor  jullie Tom en Paul een aantal foto's....

     

 

We waren echter nog lang niet op de eindbestemming en moesten weer door!!  Bij Williams nog even getankt want ik had gelezen dat ze de benzineprijzen bij de Grand Canyon behoorlijk omhoogschroeven, dus de tank zit weer even vol. Even maar want ja het is wel een slurper hoor...  Met deze prijzen hier, valt het gelukkig nog mee.

 

Zo rond vieren reden we het Grand Canyon National Park binnen waar we gelijk een American Beautiful Pass hebben gekocht. Dit is een pas waarmee je alle Nationale Parken in kunt.  En ja dan parkeer je je auto en heb je een eerste blik op de Canyon. Woorden zijn overbodig, we hadden al meerdere foto's gezien. In het echt is het zo overweldigend, zelfs de kids (vooral onze puber Daan die klaagde dat ie zoveel natuur zou gaan bekijken :) ) vond het super.

Om jullie een beeld te geven wat we hebben gezien. Hier natuurlijk een paar leuke beelden.

                          

 

 

 

We hebben alleen het MatherPoint even bekeken. Morgen gaan we de andere uitzichtspunten bekijken en ook wat trails lopen.  Daarna zijn we teruggereden naar Tusayan, het plaatsje voor het park. Nou ja plaatsje....   het zijn een stuk of 5 hotels met een winkel en een vliegveldje. Hier staat ons hotel The Grand Hotel Grand Canyon.

Onze intrek genomen in onze kamer. De kids zijn even lekker gaan zwemmen en Pa en Ma hebben lekker een drankje gedronken. We gaan zometeen lekker eten in het hotel. Daarna gaan we lekker op tijd naar bed, zodat we morgenochtend weer vroeg op pad kunnen.  Ze voorspellen wel iets minder weer voor morgen met ook flink lagere temparuren. Vandaag was het 22 graden, morgen verwachten ze 13 graden Celcius. Maar een voorbereid mens telt voor 2, we hebben onze fleecejassen mee en ook lekkere truien.

Tot morgen met een verslag dan uit Page..

Dag 4, 30 april - Las Vegas

 

Onze laatste dag in Vegas!!  Vanochtend besloten we om in hotel Paris te gaan ontbijten. Volgens de kenners was dit een redelijk goed buffet en ja dat moet natuurlijk wel gekeurd worden.

Na het zoeken van de vorige keer in de parkeergarage, hadden we nu toch maar decadent besloten voor Valet Parking, zo makkelijk!? Nog even een foto gemaakt bij een paar grappige autootjes die voor de ingang stonden.

 

In het hotel zelf is het altijd even zoeken, want gelijk in de lobby wordt je overweldigd door een inmens aantal gokkasten (dat is in ieder hotel waar we binnen zijn geweest, behalve ons hotelletje).

Gelukkig konden we de bordjes vinden met de restaurants en werd het buffet ook gevonden. Helaas stond er een rij van hier tot bijna in Tokio en de moed zonk ons een beetje in de schoenen (er stonden zeker 50 mensen voor ons) toen na 5 minuten de rij niet veranderd was. Maar gelukkig ging het daarna behoorlijk hard en waren we snel aan de beurt.

Het buffet was erg lekker, tenminste dat vonden Patrick en Marielle. Voor Daan en Tessa was al dat geweld van eieren met spek niet bijzonder. Na lang aandringen om nog iets te eten, wilde Daan dan nog een ijsje. Helaas pindakaas was de ijsmachine kapot en kwam er een soort waterige subsantie uit.

De buiken gevuld voor de rest van de dag (want dat scheelt met zo'n buffet) gingen we op weg naar de Hooverdam. Dus de auto stond lekker bij Valet Parking en kon zo worden opgehaald. Dus not!!  We hadden onze sleutels afgegeven en het heeft zeker 10 minuten geduurd voordat de auto er was. Wel zeker een stuk of 5 personen waren na ons gekomen en waren al weggereden met de auto. Je gaat je dan toch even afvragen of hunzelf de auto nog wel konden vinden.

Maar gelukkig liet onze Aspen ons niet in de steek. Een kleine 3 kwartier later kwamen we aan bij de Hooverdam. Een inmens grote dam die electriciteit opwekt voor Las Vegas zowel als voor Los Angeles.

   

Ze zijn er nu een brug over aan het bouwen wat minstens zo indrukwekkend is. De temparatuur was inmiddels hier ook wat opgelopen tot zo'n 31 graden. Terwijl we de auto parkeerden werd ons al verteld dat de tours vandaag en komend weekend niet doorgingen in verband met een defect aan de lift.

Damn dat was nou wel een beetje jammer, maar goed dan alleen over de dam heen gelopen wat ook een geweldig uitzicht bied over het meer Lake Mead. We zagen trouwens dat Opa en Oma Bos hier ook prima kunnen vertoeven. Ze hebben hier ook caravans hoor!!  We hebben er een voorbeeldje bijgedaan en Patrick vertelde dat als jullie nu zo'n caravan aanschaffen hij ook best wel een keer mee wil om te gaan kamperen. Of een camper met een auto erachter hangt is ook geen probleem hoor!!

 

Na wat gedronken te hebben, weer teruggereden naar Vegas. Even een tussenstop gemaakt bij een pharmacy want Tessa hoest de longen uit haar lijf en het gaat maar niet over. Vooral 's nachts heeft ze geregeld zo'n aanval. Maar ja in Nederland heb je een paar merken. Hier een schap vol met duizend en een verschillende merken, soorten. Met wat hulp van een medewerker maar iets uitgekozen.

Terug in het hotel zijn we lekker aan het zwembad gaan liggen. Het was echt mudje vol en ieder bedje was bezet. Ik had ook gezien op internet dat de donderdag en vrijdag geen kamers meer over waren. Dus Mandalay Bay heeft niet zoveel problemen met de recessie.

Maar we hebben lekker genoten van het golfslagbad en zijn weer een beetje bijgekleurd. Daarna dachten we op tijd te gaan eten in een BurgerShop in het hotel waar we de avond van aankomst nog wat patatjes hebben gegeten. Helaas waren er om kwart voor 7 (leek ons redelijk vroeg) al meer mensen op dat idee gekomen. Maar de hamburgers waren erg lekker en gelukkig hadden ze een stuk of 10 grote tv hangen zodat we ons favoriete sportprogramma niet hoefden te missen. Het was grappig om te zien dat als iemand bv een doelpunt maakte of miste, de hele zaak ging juichen of ooooooooooooohh  riep.

Toen op naar Stratosphere Tower waar je een schitterend uitzicht hebt over de stad. Ook daar waren een paar leuke attracties en dat leek Tessa wel gezellig om die te doen. Daan en Marielle hebben zich spontaan aangeboden om te kijken, want je dat moet ook gebeuren en we kunnen niet allemaal voorin de rij staan. Dus Patrick was de gelukkige om mee te gaan.

Ze kozen voor een apparaat wat je bijna de stad afschiet, maar op het laatste moment blijft hangen en dit herhaalt zich dan nog 2 of 3 keer. Valt best wel mee hoor als je het zo ziet :). Tessa vond er niet veel aan, helemaal niet spannend. Daan en Marielle kregen al pijn in de buik van het kijken ernaar.

   

Omdat we gisteren zo laat naar bed zijn geweest, ging de vermoeidheid nu wel parten spelen en na een laatste blik op Las Vegas by Night terug naar het hotel. Dat was nog niet zo eenvoudig want op de Strip stond het verkeer volledig vast. We hebben er zeker een half uur tot drie kwartier over gedaan om naar The Hotel te komen.

Daar lekker ons bedje ingedoken. Het verslag maken we de volgende dag wel. Dus het is nu ook bij ons vrijdag. We gaan zo de koffers pakken, verlaten Sin City en gaan op weg naar the Grand Canyon. Ze voorspellen wel bewolking en plaatselijk een bui en de temperaturen bij de Grand Canyon liggen ook wat lager zo rond de 16 graden. Geen idee wat we ervan moeten verwachten maar we zijn heel benieuwd naar het grooote gat!!!

Tot de volgende update

Oh ja Tom bedankt voor je berichtje. We zien elkaar 9 mei bij oom Piet en tante Lydia en ik moest van Daan en Tessa de groetjes doen aan Niels, Esmee en Daphne!! Het voorbeeldje van de camper is niet de camper van Ed en Door hoor!!! Die was volgens mij iets kleiner. Ze hadden het prima naar hun zin en hebben 30 april als het goed is een tour met een helicopter over de GrandCanyon West en Hooverdam gedaan. Vandaag, vrijdag, gaan ze weer richting Los Angeles.

Dag 3, 29 april - Las Vegas

 

Allereerst bedankt voor de reacties!  Erg leuk om te lezen dat anderen met je meegenieten. The Hotel at Mandalay Bay is een echte aanrader, het is ook een hotel (wel verbonden met Mandalay Bay) waar geen gokautomaten zijn. Er heerst een decadente rust en het ruikt er heerlijk door bepaalde parfum wat je overal ruikt. Je ziet hier toch ook wel wat ander publiek dan (lekker degenerend) de Standaard Amerikaan met foute kleding. Ik kan niet oordelen over de andere hotels, maar dit is echt top (de prijzen van alle drankjes en snacks trouwens ook :) ).

Oh ja opa Bos, het is oma maar toch mooi gelukt om te skypen!!  Was echt hartstikke maf om elkaar zo even te zien. Veel plezier tijdens het etentje en doe ze maar de groeten.

We hebben lekker geslapen in ons kamertje (zo noemde Daan het al, hoe zo verwend tot op het bot???) Alhoewel Mariëlle de eerste dag hoegenaamd geen last had van de jetlag, valt het slapen nog niet helemaal mee en om 4 uur 's ochtends is zij wakker. Beetje last van de maag, komt misschien van de blooming union van The Outback, we weten het niet. Maar slapen lukte niet meer, maar gelukkig hebben we de laptop bij ons en is ze heerlijk bijgelezen van alle vakantieverhalen van andere mensen die ook een weblog schrijven.

Patrick en Tessa hadden totaal geen last van de jetlag, die waren om 8 uur pas wakker. Patrick hebben we maar wakker gemaakt anders had ie nu waarschijnlijk nog geslapen :). Maar die heeft zoveel jetlags gehad de afgelopen tijd, eerst 2 weken nieuw Zeeland, toen thuis en gelijk weer een nacht overgeslagen om te waken in de kerk bij het waken van de kist Harald. En na 2 weken weer richting Las Vegas. Tja volgens mij is hij gewoon de kluts kwijt en kan nu overal slapen als ie maar wil.

Maar goed, even terug naar vandaag. Ik kreeg een berichtje van Mattrob, een lid van het o.a. AllesAmerikaforum dat de auto die wij hadden gekregen toch echt geen FullSize SUV was. Nou had ik daar ook al zo mijn twijfels over toen we um kregen. Maar ja je hebt net een hoop vlieguren achter de rug en je bent het spekzat en dan wijzen ze 1 auto aan die er nog maar staat. Oh ja werd er nog bij verteld, omdat de auto ingeleverd werd in San Francisco, moest ie een Californisch kenteken hebben. Tja echt helder kun je niet meer denken, dus je gooit de koffers erin en rijdt weg.

Na dit mailtje had ik zoiets van, ik ga het toch nog maar even proberen. We zitten om de hoek van het verhuurbedrijf (zo'n kleine 10 minuutjes rijden). Nooit geschoten is altijd mis. Wij naar binnen met de auto en uitgelegd dat we een standard SUV hadden gekregen en we hadden toch echt voor een FullSize betaald. Excuses volop en we mochten een andere auto uitzoeken. De rij werd aangewezen en daar stonden nog 3 auto's. Een Jeep nogwat, 1 auto zonder een kenteken (lijkt me toch ietwat lastig) en dan nog een grijze (weet niet meer even welk merk). Maar die leken gewoon dezelfde maat als die we net hadden ingeruild. Nou ja zei Patrick dit is toch ook goed. Maar het zat me nog steeds niet lekker, het klopte niet.

Ik terug naar die man die ons had geholpen en ik zei dat er geen FullSize SUV bijstond, het waren allemaal Standaard. Hij moest zo groot zijn als een Durango zei ik en die er stonden waren duidelijk kleiner.

Ok, one moment zei hij en hij belde iemand die op het dak zat (blijkbaar staan daar nog meer auto's die niet in de garage staan. En vroeg om de grootste SUV Fullsize die er was. Het zou een Tahoe worden over een Chrysler Aspen. Kijk dat klonk beter, want op het forum is weleens een draadje geweest wat nou Fullsize, Midsize, Standard SUV waren en deze stonden in het rijtje.

En ja hoor nog geen 2 minuten later komt de Chrysler Aspen aangereden, net door de wasstraat heen geweest!!  Ik helemaal blij natuurlijk want dit was wat ik bedoelde en ook besteld had. By the way, de auto heeft een kenteken uit Texas, dus dat verhaal van California nummerplaat klopt volgens mij ook niet. (Tja Mattrob het is natuurlijk geen Hummer, maar hij is ook niet onaardig hoor een Aspen)

 

Hieronder het bewijs van onze VETTE Car

 

Inmiddels was het al kwart over 10 en we hadden nog niet ontbeten.  Langs de weg stond de IHOP, had ik weleens van gehoord dus daar een pitstop houden. Het leek van binnen eigenlijk best wel op een Denny's en ook de kaart had er wel wat van weg. Na een heerlijk omeletje (met pancakes maar die kregen we niet meer weg) en voor de kids pancakes met mierzoete aardbeien. Het voordeel van zo'n omelet is, dat je de hele dag niet meer hoeft te eten.

Daarna zijn we naar de Strip gereden, waar we natuurlijk een foto met het Las Vegas sign (en op de achtergrond Mandalay Bay) hebben gemaakt.

ELVIS IS ALIVE!!!!  We hebben hem ontmoet en gelijk maar op de foto gezet. Was wel grappig er staan mensen bij het bord die een foto van jou maken met jouw camera en dan kun je ook met Elvis nog op de foto.  Dat wilden we wel hoor!!  Hoort er toch een beetje bij, en hij zag er nog redelijk uit ook. In Hollywood Boulevard hebben we ook al eens zo'n nepper gezien, maar die was zo nep, dat was nou net weer een beetje jammer.

 

Daarna hebben we onze auto bij het Palazzo geparkeerd en zijn een stuk de strip opgelopen. In het Venetian geweest waar we onze ogen hebben uitgekeken, hier is letterlijk Venetie nagebouwd met de gondels, het San Marco plein en alle bruggetjes en kleine straatjes. Omdat we 2 jaar geleden in Venetie zijn geweest, was het allemaal zeer herkenbaar.

Nog even tot aan Caesars Palace gelopen en toen weer terug naar het Palazzo om de auto op te halen. Ja en dan heb je eindelijk de parkeergarage gevonden, welk Level stond ie ook al weer?  Gelukkig zijn de parkeergarages niet zo groot, je bent maar een dagje bezig om je auto te vinden. Op Level 2stond ie in ieder geval niet en toen dacht Patrick dat ie toch op Level 1stond. De Amerikaanse auto's geven een tuutertje als je op de sleutel drukt. Dat is in deze wel erg handig, want dan tuutert de auto je tegemoet. Anders vind je um nooit!!

We zijn teruggereden naar ons hotel, auto geparkeerd en toen met de tram naar het Excalibur gegaan en toen een stukje gelopen naar M&M World en GameWorks.

M&M World is gewoon een hele grote winkel waar ze die bekende chocolaatjes met allerlei attributen verkopen, daar kun je in het geval van de Amerikanen een winkel van 4 verdiepingen mee vullen. Natuurlijk moesten de kinderen ook hun eigen M&Mzakje vullen. Terwijl hun zakje gevuld werd, werd mijn portemonnee geleegd, want het is ontzettend leuk al die kleurtjes, maar het kost je een godsvermogen.

3 zakken M&Ms  (OK toegegeven ze hadden aardig geschept) voor een prijs van $ 43. Maar ja wel leuke kleurtjes he???

 

Daan en Tessa wilden ook graag nog even gokken, en aangezien het in ons hotel niet is toegestaan voor kinderen, mochten ze voor 1 uur gokken bij GameWorks. Dit is een arcadehal met allerlei gokspelletjes, racespelletjes waar kinderen ook in mogen.

Vooral het spelletje Deal Or No Deal viel erg in de smaak bij ze (kijken we ook altijd thuis) en dit hebben ze bijna een uurtje volgehouden. Nou ja zij konden nog wel even door, maar Pa en Ma waren het nog al zat om in dat donkere hol te zitten met een hoop herrie om je heen.

Terug naar het hotel zijn Patrick en Tessa nog even gaan zwemmen. Mariëlle werkt de weblog bij en Daan is even gaan liggen op bed om alvast wat voor te slapen voor vanavond.

Want vanavond hebben we afgesproken met Edwin en Dorothé van Steijn en de kids. De neef van Patrick en tevens onze overburen die ook naar de familiereunie gaan. We kregen een smsje van ze dat ze in Las Vegas waren en vonden het gezellig om wat met elkaar af te spreken.  Om 19.00 uur hadden afgesproken bij ons hotel waar we lekker italiaans hebben gegeten.

   

Omdat hun een camper hebben gehuurd en voor deze dagen in Las Vegas in Circus Circus zitten, hadden ze onze kant van de Strip nog niet gezien (niet echt handig met een camper).

Dus nadat alle buiken waren gevuld, zijn we met de tram naar het Excalibur gegaan. Daar even wat gelopen op de Strip, wat hotels gefotografeerd speciaal voor Naomi voor opde hyves en toen naar hotel NewYorkNewYork waar Patrick, Edwin, Naomi en Tessa de achtbaan hebben getrotseerd.

Hij viel niet eens tegen en was aardig in de smaak gevallen, zeker bij Tessa, onze achtbanenfanaat. Daar is geen achtbaan te gek of te eng voor. Hoe enger hoe beter.

Inmiddels wat het kwart voor 11 geworden en scheidden onze wegen om lekker onze bedjes op te zoeken. Het was erg leuk om die andere van Steijntjes even te zien in Las Vegas. We spreken elkaar in ieder geval weer even op de familiereunie weer, en natuurlijk thuis. Even de reisverslagen doornemen.

Zo nu gaan wij toch ook maar even onze rust nemen. Morgen gaan we naar de Hooverdam en Lake Mead. Even uit de gekte van Las Vegas. Want het is een geweldige stad, maar de herrie (en zeker in de hotels en casino's) is overweldigend. De hotels zijn er opgebouwd om de mensen zoveel mogelijk binnen te houden. Er staat in geen enkel casino het bordje naar de uitgang, alleen waar je wat kan eten of geld kunt wisselen.  Dit is nu ook het mooie van The Hotel, hier zijn geen gokkasten in de lobby, hier hangt een serene rust bedekt met een zalige geur van bloemen, gemixed met een luxe uitstraling.

Als je langer dan 2 dagen in Las Vegas blijft, en toch graag wat rust wil (betrekkelijk dan natuurlijk) is dit hotel absoluut een aanrader. Ook een gevulde portemonnee is geen overbodige luxe.

Weltrusten

Dag 2, 28 april - Las Vegas

Vanochtend waren we zoals verwacht vroeg wakker, maar niet getreurd. Gelukkig moesten de koffers nog opnieuw gesorteerd worden, dus dat hebben Tessa en Marielle maar even samen gedaan, zoals we al bij dag 1 hadden vermeld.

Patrick en Daan hebben toch wel wat langer geslapen en nadat we allemaal lekker opgefrist waren van de heerlijke douche, zijn we gaan ontbijten in het hotel.  Dat valt hier nog niet helemaal mee, want je loopt de eerste dag gewoon met een plattegrond van het hotel op zak. Je verdwaald anders gewoon, wat een megagrote tent is het zeg!!

Maar het ontbijtbuffet was erg lekker, alles wat je kon opnoemen was er. Ooohhhhhh nee, Daan vroeg zich af waarom er geen donuts lagen??  Yes toch iets gevonden wat ze niet serveerden. Maar we hebben ons tegoed gedaan aan al het lekkers. Roerei, worstjes, hashbrowns, pancakes, wraps, fruit en taartjes ging er in als zoete koek.

Het moest een aardig ondergrondje worden voor de rest van de dag.

Om al dit eetgeweld even te laten zakken, besloten we alvast op onderzoek uit te gaan, waar we het zwembad konden vinden. Het is een leuke tippel  (je loopt gelijk wat caloriëen eraf) en bij het zwembad had je ook een prachtig uitzicht op zowel The Hotel als Mandalay Bay.

Deze dag zou nog niet echt bestaan uit allerlei drukke bezigheden, maar shoppen dat konden we toch niet laten en we hebben toch nog maar een bezoekje gebracht aan Premium Outlets. Tja en dan merk je toch best nog wel dat de jetlag af en toe opspeeld, want een TomTom vonden we niet nodig, maar het viel nog niet mee om bij Premium Outlets te komen. Eigenlijk was het best wel simpel, maar ja!

Hun omzet hebben we weer behoorlijk verhoogd voor vandaag. Tassen, broeken, truien. Eigenlijk viel het achteraf nog wel mee. Vorig jaar in Florida hadden we al aardig ingeslagen en je merkt dat er toch veel hetzelfde ligt. Tja en zo verwend als we zijn, willen we toch wel weer iets anders.

Na al dat shopgeweld zijn we teruggereden naar het hotel. Nu niet decadent gedaan met Valet Parking, maar gewoon zelf onze auto weggezet in de garage en een stukje gelopen.

In de hotelkamer snel onze badkleding aangetrokken (onder onze gewone kleding, want je moet ongeveer zo'n 10 minuten door het hotel lopen voor je bij het zwembad bent.

Daarna lekker aan het golfslagbad gelegen tot half 6.

De kids werden eigenlijk al best wel moe, maar ja we moesten toch nog wat eten en zijn met de tram die via het Luxor en Excabilur rijd, gereden. Een klein stukje strip bekeken en naar binnen gestapt bij Outback, een Australisch restaurant.

Daar bleken we niet de enigen die op dat idee waren gekomen. De wachtruimte zat vol met mensen en volgens de receptioniste duurde het 10 a 20 minuten voor we aan de beurt waren. We kregen een pieper mee, als die afging waren we aan de beurt.

Het was er zalig!!  Lekker spareribs, hamburger en een soort steak (Sirloin noemen ze dat hier) gegeten. Daan viel bijna van vermoeidheid in slaap, zo zwaar had hij het.

Maar op de terugweg naar het hotel zagen we een Adidas-winkel die wonder boven wonder t-shirts verkocht van David Becham bij Galaxy. Daar was hij naar opzoek!!

Toen raakten onze kaarsjes toch wel op en zijn we naar het hotel teruggegaan. Weer met de tram!  De kids zijn geijk in bed gedoken en wij gaan ook zo, we zijn behoorlijk moe. Maar we gaan niet eerder slapen voordat we jullie jaloers maken met onze foto's van vandaag.

Tja het is een beetje afzien, maar dan hep ie ook wat!!

Tot morgen. Een nieuwe dag, nieuwe kansen!! (helaas zijn we niet zo van die gokkers) maar we kijken we onze ogen uit met al die mensen achter die gokkasten.

 

Daan tijdens ronde 1 van het ontbijtbuffet

     

 

De Pool, kan er mee door :)                                                              In de entree van het hotel echte versie tulpen, freesia's en hyacinten

   

 

Onze hotelkamer                                       met bijbehorende woonkamer               en de badkamer met tv, altijd handig